The Pirate Book / Το Πειρατικό Βιβλίο

Share μοιράστε

The Pirate Book / Το Πειρατικό Βιβλίο

http://gdurl.com/0TxO

Μια συλλογή από ιστορίες για τον διαμοιρασμό (sharing), τη διανομή (distributing) και δυνατότητα βίωσης (experiencing) του πολιτιστικού περιεχομένου έξω από τα όρια των τοπικών οικονομιών, της πολιτικής ή των νόμων.
Παραγγελία & Λήψη, ΔΩΡΕΑΝ PDF (240 σελίδες στα αγγλικά)

Το έργο αυτό προσφέρει μια ευρεία άποψη για την πειρατεία στα μέσα (media piracy), καθώς και μια ποικιλία από συγκριτικές προοπτικές για τα πρόσφατα ζητήματα και τα ιστορικά γεγονότα σχετικά με την πειρατεία. Περιέχει μια συλλογή κειμένων για λαϊκές καταστάσεις των οποίων οι ιστορίες περιγράφουν τις στρατηγικές που αναπτύχθηκαν για να καταστεί δυνατός ο διαμοιρασμός, η διανομή και δυνατότητα βίωσης του πολιτιστικού περιεχομένου έξω από τα όρια των τοπικών οικονομιών, της πολιτικής ή των νόμων. Αυτές οι ιστορίες αφηγούνται τις εμπειρίες ατόμων από την Ινδία, την Κούβα, τη Βραζιλία, το Μεξικό, το Μάλι και την Κίνα. Το βιβλίο είναι δομημένο σε τέσσερα μέρη και ξεκινά με μια συλλογή από ιστορίες σχετικά με την πειρατεία που χρονολογείται από την εφεύρεση της τυπογραφίας και επεκτείνεται σε ευρύτερα θέματα (στις παλιότερες και σε σύγχρονες τεχνολογίες κατά της πειρατείας (anti-piracy), γεωγραφικά συγκεκριμένα ζητήματα, καθώς και στους κανόνες της σκηνής Warez, των καταστατικών της, της δομής και της οπτικής της κουλτούρας...).

Τα άρθρα

http://gdurl.com/fWHV

http://gdurl.com/Qu-I

Σχετικά με Το Πειρατικό Βιβλίο

Σε συνεργασία με Abandon Normal Devices, Kunsthal Aarhus & Neural Magazine / με την υποστήριξη των Creative Europe Programme of the European Union, Ministry of Culture of the Republic of Slovenia, Municipality of Ljubljana και Municipality of Clichy, France. Το Πειρατικό Βιβλίο κυκλοφόρησε στο πλαίσιο των Masters & Servers.

Αυτό το πρότζεκτ χρηματοδοτήθηκε με την υποστήριξη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Η παρούσα ανακοίνωση αντικατοπτρίζει τις απόψεις μόνο του συγγραφέα και η Επιτροπή δεν μπορεί να θεωρηθεί υπεύθυνη για οποιαδήποτε χρήση που μπορεί να γίνει στις πληροφορίες που περιέχονται σε αυτήν.

Προοίμιο

Εισαγωγή από Marie Lechner, δημοσιογράφος & ερευνήτρια

ΠΡΟΟΙΜΙΟ
Το Πειρατικό Βιβλίο από τον Nicolas Maigret και την Maria Roszkowska είναι τόσο ένα οπτικό δοκίμιο όσο και μια ανθολογία, που γράφτηκε στον απόηχο της κακής φήμης του κρανίου και των διασταυρωμένων οστών της Jolly Roger και καταρτίστηκε κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του στις τέσσερις γωνιές του κόσμου. Σε αυτό το βιβλίο, οι συγγραφείς μας καλούν να αλλάξουμε την προοπτική μας για την ίδια την πειρατεία. Αυτό το πολυφωνικό έργο αποτελεί μια προσπάθεια ανίχνευσης της ασάφειας που χαρακτηρίζει την πειρατεία και της εκ νέου αξιολόγησης των ζητημάτων που σχετίζονται με αυτήν.
Το Πειρατικό Βιβλίο, άλλωστε, έχει σημασία ως μια απόκλιση από την μονόπλευρη προσέγγιση που υιοθετήθηκε από τις πολιτιστικές βιομηχανίες, η οποία προσέγγιση συνίσταται στο να προσδιορίζουν την μορφή του πειρατή ως τον νούμερο ένα δημόσιο εχθρό. Η πνευματική ιδιοκτησία ανακαλύφθηκε, στην πραγματικότητα, για να αποκρούσει εκείνο που ο Κικέρων, στην εποχή του, ονόμαζε “ο κοινός εχθρός όλων”. Κατ 'αρχάς, ο σκοπός της πνευματικής ιδιοκτησίας ήταν να προστατεύσει την πατρότητα των έργων και να προωθήσει την καινοτομία, ωστόσο, τελικά έφτασε να παρεμποδίζει την τεχνολογική πρόοδο και να ενθαρρύνει τα πολιτιστικά προϊόντα, τα οποία μέχρι τότε ανήκαν στο public domain (δημόσιο κτήμα), για να τα αρπάξουν μακριά από αυτό.
Το βιβλίο αυτό προκύπτει από μια προηγούμενη προσέγγιση απόδοσης από τον Nicolas Maigret, το The Pirate Cinema, όπου ο καλλιτέχνης απεικονίζει την συγκεκαλυμμένη ανταλλαγή ταινιών σε πραγματικό χρόνο με εκθαμβωτική ταχύτητα μέσα και κάτω από την κάλυψη των παγκόσμιων δικτύων peer-to-peer. Η έλευση του διαδικτύου και η αχαλίνωτη δυνατότητα ανταλλαγής αρχείων των χρηστών του μέσα από δίκτυα peer-to-peer, έχει οδηγήσει σε μια άνευ προηγουμένου εξάπλωση του παράνομου κατεβάσματος (illegal downloading) από το 1990. Η κατάσταση αυτή, επίσης, πολύ γρήγορα οδήγησε στην online πειρατεία που την ξεχώρισαν και την χαρακτήρισαν ως την κύρια αιτία των κρίσεων που πλήττουν τις βιομηχανίες της μουσικής και του κινηματογράφου, ενώ ορισμένες άλλες φωνές θεωρούν ότι είναι ο αποδιοπομπαίος τράγος του πολιτιστικού τομέα που δεν είχαν καταφέρει να διαπραγματευτούν μαζί του σωστά με τους μετασχηματισμούς που υποβλήθηκαν μετά την έναρξη της ψηφιακής εποχής.

http://gdurl.com/Vdfo

Η ΠΕΙΡΑΤΕΙΑ ΩΣ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΣΜΟΣ
http://gdurl.com/X6DwΟ όρος πειρατεία γενικότερα ορίζεται ως η μη εξουσιοδοτημένη χρήση ή αναπαραγωγή υλικού με πνευματικά δικαιώματα ή υλικού που προστατεύεται από δίπλωμα ευρεσιτεχνίας. Αυτός ο ορισμός είναι πολύ μακριά από την αρχική ετυμολογία της λέξης. “Η λέξη πειρατεία (piracy) προέρχεται από μια μακρινή ινδοευρωπαϊκή ρίζα που σημαίνει μια δοκιμή (trial) ή μια απόπειρας (attempt) ή (προφανώς κατ' επέκταση) μια εμπειρία (experience) ή ένα πείραμα (experiment)”, γράφει ο Adrian Johns στο “Piracy: The Intellectual Property Wars from Gutenberg to Gates[1] μέσα στο οποίο υπογραμμίζει το γεγονός ότι “είναι μια ειρωνεία της ιστορίας ότι στο μακρινό παρελθόν σήμαινε κάτι τόσο κοντά στη δημιουργικότητα με την οποία είναι πλέον σαφέστατα αντιτιθεμένη”. Το Πειρατικό Βιβλίο προσπαθεί να δει μια εικόνα στα ενδότερα αυτής της ίδιας της δημιουργικότητας. Κάνοντας αναφορές στις εισφορές των καλλιτεχνών, των ερευνητών, των αγωνιστών και των λαθρεμπόρων, το βιβλίο αυτό συγκεντρώνει μια μεγάλη ποικιλία από ανέκδοτα έργα και καταγραφές τοπικών συγκεκριμένων εμπειριών από τη Βραζιλία, την Κούβα, το Μεξικό, την Κίνα, την Ινδία και το Μάλι, που συνολικά αποτελούν το προσκήνιο της ζωής, των προσωπικών και αντιληπτών πτυχών αυτών των εμπειριών. Παρά το νομικό οπλοστάσιο που έχει ξεδιπλωθεί, μαζί με ένα πλήθος οικονομικών και πολιτικών περιορισμών που έχουν εφαρμοστεί, Το Πειρατικό Βιβλίο παρέχει μια εικόνα της ζωτικότητας του πειρατικού (ή peer-ατικού) πολιτισμού. Μια κουλτούρα που προέκυψε από ανάγκη και όχι από την ευκολία. Μια κουλτούρα που έχει επινοήσει ευφυείς στρατηγικές για να παρακάμψει το οπλοστάσιο που έχει εξαπολυθεί, προκειμένου να διαμοιράσουν, να διανείμουν και να διαθέσουν κατάλληλα πολιτιστικό περιεχόμενο και ως εκ τούτου να επιβεβαιώσουν την άποψη του Adrian Johns ότι “η πειρατεία ήταν μια κινητήρια δύναμη για τις κοινωνικές, τεχνολογικές και πνευματικές καινοτομίες τόσο συχνά όσο συχνά υπήρξε αντίπαλος τους”. Ο συγγραφέας του Piracy πιστεύει ότι “η ιστορία της πειρατείας είναι η ιστορία της νεωτερικότητας”.
[1] Pdf αρχείο, 636 σελίδες στα αγγλικά

ΚΛΕΨΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
Η έννοια της πνευματικής πειρατείας (intellectual piracy) κληρονομείται από την Αγγλική Επανάσταση (1660-1680) και, πιο συγκεκριμένα, από το εμπόριο του βιβλίου. Το Πειρατικό βιβλίο είναι, όπως υποδηλώνει το όνομά του, ένα βιβλίο. Ένα e-book, για να είμαι ακριβής, μια μορφή που κατά τη στιγμή της δημοσίευσης και σήμερα, είναι πολύ δημοφιλής λόγω της ανάπτυξης των tablets και των readers. Η αύξηση του παράνομα διαθέσιμου περιεχομένου, που είναι παράλληλη με την ανάπτυξη του τομέα των e-book, έχει εγείρει φόβους ότι ο τομέας αυτός, του βιβλίου, θα είναι καταδικασμένος και θα έχει την ίδια μοίρα με αυτήν των βιομηχανιών του κινηματογράφου και της μουσικής. Εν είδει παραδείγματος, το τελευταίο blockbuster μυθιστόρημα του Michel Houellebecq, το “Soumission”, κυκλοφόρησε πειρατικά δύο εβδομάδες πριν από την επίσημη δημοσίευσή του. Αυτό σηματοδότησε το πρώτο περιστατικό αυτού του είδους στη Γαλλία.
Η άφιξη του πρώτου τυπογραφείου στην Αγγλία το 1470, επέφερε την ενίσχυση των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας σχετικά με τα βιβλία. Πιο συγκεκριμένα, αυτό επιτεύχθηκε μέσω των μονοπωλίων που χορηγήθηκαν από το Στέμμα στο τάγμα των τυπογράφων και βιβλιοπωλών, που ήταν υπεύθυνο για τη ρύθμιση και την τιμωρία όσων ανατύπωναν παράνομα βιβλία. Το 1710, η συντεχνία του Λονδίνου απέκτησε το Statute of Anne, τον πρώτο νόμο που αναγνώριζε τα δικαιώματα του δημιουργού, αλλά περιόριζε τα πνευματικά δικαιώματα (που μέχρι τότε είχαν απεριόριστη χρονική διάρκεια στα χέρια του τάγματος) μέχρι τα 14 έτη, με μια δυνατότητα παράτασης, εάν ο συγγραφέας ήταν ακόμα ζωντανός . Το Πειρατικό Βιβλίο τοποθετεί δίπλα-δίπλα το Statute of Anne και το Digital Millennium Copyright Act (DMCA), την αμερικανική νομοθεσία περί πνευματικών δικαιωμάτων του 1998 που αποσκοπούσε στον περιορισμό των νέων απειλών που προέρχονται από τη γενίκευση του διαδικτύου. Το Πειρατικό Βιβλίο ξαναβλέπει μερικά από τα ορόσημα αυτής της ιστορίας της πειρατείας, αντιπαραθέτοντας και συγκρίνοντας μια εικόνα από του παρελθόντος με το σύγχρονο αντίστοιχό του. Μια τέτοια σύγκριση είναι και η περίπτωση με την παρτιτούρα της βικτωριανής μπαλάντας του Stephen Adams, “The Holly City”, που έγινε το πιο “πειρατευμένο” τραγούδι της εποχής του, εκεί προς το τέλος του 19ου αιώνα και παρουσιάζεται απέναντι από το άλμπουμ, “Nothing Was the Same” του καναδού ράπερ Drake, που έγινε ένα από τα πιο πειρατευμένα άλμπουμ του 21ου αιώνα (έχει κατέβει παράνομα περισσότερες από δέκα εκατομμύρια φορές).
Παρά το γεγονός ότι το έθνος που ηγείται φαινομενικά τον πόλεμο κατά της πειρατείας, οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής ήταν στο ξεκίνημά τους ένα “πειρατικό έθνος” (pirate nation) αρνούμενο να αποδώσει σεβασμό στα δικαιώματα των ξένων συγγραφέων. Λόγω απουσίας διεθνών συνθηκών περί πνευματικών δικαιωμάτων, οι πρώτες αμερικανικές κυβερνήσεις ενθάρρυναν ενεργά την πειρατεία των κλασικών έργων της βρετανικής λογοτεχνίας, προκειμένου να προωθήσουν την παιδεία. Τα παράπονα των συγγραφέων, όπως αυτά του Charles Dickens, έπεσαν πάνω σε ώτα μη ακουόντων και αυτό γινόταν μέχρι που η ίδια η αμερικανική λογοτεχνία άρχισε να εμφανίζει τους δικούς της συγγραφείς, όπως ο Mark Twain και οι οποίοι έπεισαν τελικά την κυβέρνηση να ενισχύσει τη νομοθεσία περί πνευματικών δικαιωμάτων.

http://gdurl.com/2tL3

ΠΕΙΡΑΤΕΙΑ, ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΚΑΙ ΥΠΟΔΟΜΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ
http://gdurl.com/7gtZΤο άρθρο “Piracy, Creativity and Infrastructure: Rethinking Access to Culture”, στο οποίο ο ινδός νομικός εμπειρογνώμονας Lawrence Liang τοποθετεί το ζήτημα της πειρατείας των πολιτιστικών αγαθών στις αναδυόμενες οικονομίες, απορρίπτει επίσης τη στενή θεώρηση της πειρατείας αποκλειστικά ως μια παράνομη δραστηριότητα και την παρουσιάζει ως μια από τις υποδομές που παρέχουν πρόσβαση στον πολιτισμό.
Οι άφθονες εικονογραφημένες ιστορίες που έχουν ενσωματωθεί στο Το Πειρατικό Βιβλίο, όλες αναφέρονται στην έννοια αυτή, καλώντας τον αναγνώστη να αλλάξει την προοπτική του. Όπως περιγράφεται από τον ερευνητή και νομικό εμπειρογνώμονα Pedro Mizukami, η εμφάνιση των bootlegged ενοικιάσεων βίντεο και κονσολών στη Βραζιλία ήταν άμεσα συνδεδεμένη με τη βιομηχανική πολιτική της χώρας την δεκαετία του 1980, που αποσκοπούσε στο να κλείσει την αγορά της Βραζιλίας στις εισαγωγές, προκειμένου να τονωθεί η ανάπτυξη των τοπικών παραγωγών, μερικές από τις οποίες ήταν υπερτιμημένες. Η απομόνωση της Κούβας από το εμπάργκο των ΗΠΑ που εφαρμόστηκε από το 1962, έφερε στην χώρα σε μια αδυναμία να προμηθευτεί τους βασικούς πόρους και έτσι, αναγκαστικά, παρείχε ένα γόνιμο έδαφος για την οπτικοακουστική πειρατεία εκ μέρους, μεταξύ άλλων, και από την ίδια την κυβέρνηση, προκειμένου να παράσχει επίσημα τηλεοπτικά κανάλια με περιεχόμενο, καθώς και να παρέχει στα πανεπιστήμια της τα απαραίτητα βιβλία, όπως επισημαίνεται από τον σχεδιαστή και καλλιτέχνη Ernesto Oroza. Παρά το γεγονός ότι ήταν κακώς εξοπλισμένοι, οι Κουβανοί είχαν τη δυνατότητα να πάρουν στα χέρια τους τις τελευταίες ταινίες δράσης, τηλεοπτικές σειρές και βίντεο μουσικής, χάρη σε μια εβδομαδιαία, κάλτ σύνταξη ψηφιακού περιεχομένου που ονομάζεται “El Paquete Semanal” (Το Εβδομαδιαίο Πακέτο) που λαμβάνονταν από τους λίγους Κουβανούς που είχαν έναν προσωπικό υπολογιστή (μόνο γύρω στο 5% του πληθυσμού έχει πρόσβαση στο διαδίκτυο) και κυκλοφορούσε προς πώληση σε έναν σκληρό δίσκο που μπορούσε να συνδεθεί απευθείας σε μια τηλεόραση. Οι downloaders της Fankélé Diarra Street στο Μπαμάκο, οι οποίοι αποτελούν το αντικείμενο των φωτογραφιών του Michaël Zumstein, κάνουν το ίδιο σύστημα διανομής στον δρόμο. Ανταλλάσσουν τις τελευταίες μουσικές κυκλοφορίες στα κινητά τους τηλέφωνα μέσω Bluetooth, σχηματίζοντας έτσι ένα ad hoc “Αφρικανικό iTunes”, όπου μπορείς να παραλάβεις αρχεία χωρίς σύνδεση στο δρόμο. Αυτή η επιχείριση μικρής-διάρκειας είναι επίσης και ένας εκ των ων ουκ άνευ τρόπους για τους τοπικούς μουσικούς στο να βελτιώσουν το δικό τους προφίλ και να γίνουν περισσότερο γνωστοί.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ ΣΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ, Ο SHANZHAI ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
Ο Liang ισχυρίζεται ότι η πειρατεία κάνει τα πολιτιστικά προϊόντα που αλλιώς θα ήταν απρόσιτα για το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού, να διατίθενται σε μεγαλύτερο αριθμό χρηστών, αλλά προσφέρει επίσης και τη δυνατότητα μιας “υποδομής για την πολιτιστική παραγωγή”. Η περίπτωση του παράλληλου κλάδου παραγωγής ταινιών που έχει την έδρα του στο Malegaon είναι κυριολεκτικά μια περίπτωση παράδειγμα. Η ινδή ερευνήτρια Ishita Tiwary μελετά αυτήν την περίπτωση της μικρής περιοχής της κεντρικής Ινδίας, που έχει δημιουργηθεί χάρη σε μια υποδομή που βασίζεται στην πειρατεία των μέσων εικόνας και ήχου και της διάδοσης των βίντεο προς ενοικίαση. Χρησιμοποιώντας τον ίδιο τρόπο λειτουργίας όπως και το Nollywood στη Νιγηρία, οι άνθρωποι αδράχνουν τις ευκαιρίες που παρέχονται από την φθηνή τεχνολογία για να κάνουν τις δικές τους “διασκευές των επιτυχιών του Bollywood” με την προσαρμογή του περιεχομένου στις πραγματικότητες της ζωής του κοινού που απευθύνονται. Η σκέτη αντιγραφή (servile replication), μια από τις ενστάσεις που διατυπώνονται συχνά έναντι της πειρατείας, δίνει στη συνέχεια τον τρόπο για μια “δημιουργική μεταμόρφωση”, όπως μας λέει με τους δικούς του όρους ο Lawrence Liang.
Ένα άλλο αξιοσημείωτο παράδειγμα είναι το κινεζικό χωριό Dafen που είναι διαβόητο για τους ζωγράφους του, οι οποίοι ειδικεύονται στην παραγωγή αντιγράφων γνωστών έργων ζωγραφικής. Το Dafen έχει γίνει τώρα το σπίτι και μια αγορά για κινέζους καλλιτέχνες που πωλούν πρωτότυπα έργα, που δείχνουν ακριβώς το πόσο “μια οιονεί βιομηχανική διαδικασία αντιγραφής από ειδικούς έχει οδηγήσει στην εμφάνιση μιας τοπικής σκηνής δημιουργίας”. Αυτή η ίδια διαδικασία εύστοχα περιγράφεται από τον Clément Renaud, ερευνητή και καλλιτέχνη, ο οποίος ενδιαφέρθηκε για τον λεγόμενο πολιτισμό Shanzhai (που σημαίνει κυριολεκτικά “προπύργιο του βουνού”), ως την άνθηση της οικονομίας της παραχάραξης στην Κίνα, μιας χώρας της οποίας η μη τήρηση της νομοθεσίας περί πνευματικών δικαιωμάτων επικρίνεται έντονα σε όλο τον κόσμο. “Όταν δεν έχεις πόρους, δεν έχεις κατάλληλη εκπαίδευση από το σύστημα και είσαι χωρίς μέντορες, τότε μπορείς απλά να μάθεις από το περιβάλλον σου: κάνεις αντιγραφή, επικόλληση και μπορείς να αναπαράγεις, να τροποποιήσεις, αγωνίζεσαι και τελικά βελτιώνεσαι”, συνεχίζει ο Clément Renaud σημειώνοντας την ταχεία ευελιξία και την επινοητικότητα των εν λόγω κινεζικών εταιρειών μικρής κλίμακας όταν έρχονται αντιμέτωπες με τις απαιτήσεις της παγκόσμιας αγοράς. Αυτοί οι “πειρατές [που εργάζονται] κρυφά (...) σε απομακρυσμένα εργοστάσια, έχουν δημιουργήσει ένα τεράστιο σύστημα συνεργασίας και ανταγωνισμού. Μοιράζονται σχέδια, ειδήσεις, αποτελέσματα ρετρό-μηχανικής και σχεδιαγράμματα μέσα από ομάδες ανταλλαγής μηνυμάτων”, παρατηρεί ο ερευνητής, για τον οποίο αυτή η μορφή συνεργασίας θυμίζει τα συστήματα ανοικτής πηγής (open-source systems).

http://gdurl.com/Nef6

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ WAREZ & FREEWARE
Η πειρατεία σε υπολογιστές ήταν αρχικά ένα μέσο για τη διανομή, για την δοκιμή και για την εξοικείωση με τις τεχνολογίες ανάμεσα σε μια μικρή ομάδα χρηστών. Πράγματι δεν είχε μεγάλη διαφορά από το είδος της δραστηριότητας της ομάδας που έφερε σε ύπαρξη το κίνημα του ελεύθερου λογισμικού. Ήταν συνηθισμένο φαινόμενο να προμηθεύεις τους φίλους και τους συναδέλφους σου με ένα αντίγραφο του λογισμικού σου. Σύλλογοι διαμορφώθηκαν και άρχισαν να μαθαίνουν τα βασικά του προγραμματισμού των ηλεκτρονικών υπολογιστών από την αποκωδικοποίηση των προγραμμάτων λογισμικού και προς μεγάλη δυσαρέσκεια του τότε κλάδου της πληροφορικής που ήταν στα σπάργανα, όπως πιστοποιείται από την διαβόητη επιστολή του Bill Gates το 1976 που Το Πειρατικό Βιβλίο ξέθαψε και στην οποία καταγγέλλει τους ερασιτέχνες της πληροφορικής για την ανταλλαγή του προγράμματος BASIC που δημιουργήθηκε από την εταιρία του, την Altair. Οι κατασκευαστές της πληροφορικής έκαναν μια συντονισμένη προσπάθεια να μετατοπιστεί η αρχική έννοια της λέξης hacker/χάκερ (που μέχρι εκείνη τη στιγμή είχε συσχετιστεί με μια θετική μορφή του DIY/Do It Yourself) και στη συνέχεια άρχισε να συγχέεται με τον όρο cracker ο οποίος μεταφράζεται ως “πειρατής” (pirate). Η άποψη που υποστηρίζει αυτή την σημασιολογική μετατόπιση υιοθετήθηκε αργότερα από τις πολιτιστικές βιομηχανίες για να χαρακτηρίσουν τους χρήστες P2P (peer-to-peer) και αναλύεται από τον Vincent Mabillot. Η ιδιωτικοποίηση του κώδικα και η δημιουργία μηχανισμών προστασίας στο λογισμικό οδήγησε τους χρήστες να επαναστατήσουν σπάζοντας τις ψηφιακές κλειδαριές και ενισχύοντας τις αντι-εταιρικές ιδέες στο όνομα της ελεύθερης πρόσβασης. Σε μια εποχή όταν το εμπορικό λογισμικό και τα net-works της πληροφορικής κέρδιζαν σε ορμή και πολυπλοκότητα, ένας λιγότερο ή περισσότερο ανεξάρτητης σύστασης καταμερισμός της εργασίας προέκυψε μεταξύ των εξειδικευμένων πειρατών που ανήκαν σε αυτό που έχει ονομαστεί Warez scene ή The Scene. Η The Scene είναι η πηγή του περισσότερου από το πειρατικό περιεχόμενο που ήταν διαθέσιμο στο κοινό και στη συνέχεια διαδίδονταν μέσω του IRC, του P2P και άλλων υπηρεσιών κοινής χρήσης αρχείων που χρησιμοποιούνται από το ευρύ κοινό. Η The Scene περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, μικρές αυτόνομες ομάδες πειρατών οι οποίοι ανταγωνίζονται για το ποιος θα είναι ο πρώτος που θα εξασφαλίσει και θα απελευθερώσει την πειρατική έκδοση κάποιου καινούριου ψηφιακού περιεχομένου. Το Πειρατικό Βιβλίο ρίχνει φως στο modus operandi και στην iconography αυτής της κουλτούρας Warez (ο όρος χαρακτηρίζει τις παράνομες δραστηριότητες διάδοσης ψηφιακού περιεχομένου που προστατεύεται από πνευματικά δικαιώματα) στην οποία κουλτούρα το περιεχόμενο που προέρχεται και που καταναλώνεται απευθείας στις πιο καλά συνδεδεμένες χώρες, στη συνέχεια μεταπωλείται σε πολύ χαμηλές τιμές σε πάγκους σε όλη την υδρόγειο.

http://gdurl.com/P_ML

ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΗ ΤΩΝ TORRENT: ΤΙ ΔΙΑΟΛΟ ΝΟΜΙΖΕΤΕ ΟΤΙ ΚΑΝΕΤΕ;
Στο πλαίσιο αυτού του συνεχούς παιχνιδιού με το κρυφτούλι, οι πολιτιστικές βιομηχανίες έχουν αποδειχθεί ότι είναι εκπληκτικά δημιουργικές στις στρατηγικές που χρησιμοποιούν για την καταπολέμηση της πειρατείας, όπως αποδεικνύεται από τα έγγραφα που εκτίθενται σε αυτό το βιβλίο: από τα εκπαιδευτικά φυλλάδια για τον εκφοβισμό, στα αυτοκόλλητα ολογράμματα, στις παραλλαγές των παιχνιδιών, στους ανιχνευτές σήματος κλεψίτυπης τηλεόρασης (τα μυστηριώδη φορτηγάκια που ήταν εξοπλισμένα με παράξενες τεράστιες κεραίες στην οροφή και υποτίθεται ότι θα σκορπούσαν τον φόβο και τον τρόμο στις καρδιές εκείνων που δεν έχουν πληρώσει την άδεια της τηλεόρασης τους) έως τις δίκες-σοου για επίδειξη δύναμης, όπως αυτή της υψηλού προφίλ περίπτωσης το 2009 των Σουηδών ιδρυτών της εμβληματικής peer-to-peer πλατφόρμας του The Pirate Bay. Εφαρμόστηκαν ακόμα και πειρατικές ή “κουρσάρικες” τακτικές από ορισμένες εταιρείες. Αυτές οι τακτικές περιλάμβαναν “δηλητηριασμένα” torrent, τα οποία είχαν σκοπό να προωθήσουν στην ανταλλαγή δεδομένων κατεστραμμένα αρχεία ή αρχεία με παραπλανητικές ονομασίες, επίτηδες. Στη δική μας περίπτωση, ο αναγνώστης είναι ελεύθερος να αντιγράψει τα κείμενα αυτού του βιβλίου και να κάνει ότι θέλει με αυτά. Οι συγγραφείς του βιβλίου (εκδότες;) επέλεξαν να το προσφέρουν με copyleft, μια δημοφιλής εναλλακτική λύση προς τα πνευματικά δικαιώματα. Ο όρος copyleft τέθηκε σε λαϊκή χρήση από τον Richard Stallman, που ίδρυσε το freeware movement και το οποίο αναφέρεται σε μια άδεια που μπορείς να χρησιμοποίησες, να τροποποιήσεις και να διαμοιράσεις ένα έργο με την προϋπόθεση ότι η ίδια η άδεια θα παραμένει ανέγγιχτη. Οι πειρατές αμφισβητούν και αναθεωρούν τις συμβάσεις της πνευματικής ιδιοκτησίας και έχουν γίνει μια μορφή αντίστασης στην ολοένα αυξανόμενη επιτήρηση των χρηστών των ψηφιακών τεχνολογιών από τα εταιρικά και κρατικά συμφέροντα. Με τον τρόπο αυτό, οι πειρατές έχουν ανοίξει το δρόμο για νέες “προοπτικές με διάφορες κοινωνικές ομάδες που λειτουργούν κατά μήκος διαφορετικών γραμμών”.

http://gdurl.com/c_Qc

Το Πειρατικό Βιβλίο κάνει τη δική του ιδιαίτερη συμβολή στη συζήτηση αυτή με το να θέτει μια διαφορετική εικόνα, μια που είναι ενσωματωμένη στις γεωγραφικές πραγματικότητες της πειρατείας, αυτών των συχνά περιφρονούμενων πρακτικών. Με τον ίδιο τρόπο που και η ίδια η πειρατεία είναι δύσκολο να καταδείξει συγκεκριμένα, αυτό το βιβλίο προσπαθεί να συλλάβει το εύρος του φαινομένου μέσα από εικόνες και καταγραφές που συγκέντρωσε σε απευθείας σύνδεση. Συνδυάζει το παγκόσμιο και το υπερ-τοπικό, καταστάσεις της ύπαρξης on και offline, ανέκδοτα και κρυμμένα, ποιητικές αναφορές και τεχνικές αποκρυπτογράφησης, αποφεύγοντας έτσι τις συμβατικές κατηγορίες που χρησιμοποιούνται για τον χαρακτηρισμό των εκδόσεων. Το Πειρατικό Βιβλίο δεν είναι στην πραγματικότητα ούτε ένα καλλιτεχνικό βιβλίο, ούτε μια ακαδημαϊκή διατριβή, ούτε ένα αρχείο, ούτε μια μελέτη πρόβλεψης. Είναι ένα μείγμα όλων αυτών και σχηματίζει έναν πληθωρικό οδηγό που μπορεί τόσο να διαβαστεί όσο και απλά να τον ξεφυλλίσεις. Με την εστίαση σε καταστάσεις, αντικείμενα, έγγραφα και άτομα, το έργο αυτό μας επιτρέπει να οραματιζόμαστε τη δυνατότητα για μελλοντικές πρακτικές διασταυρωμένου σκοπού που θα μπορούσαν να προκύψει σε μια δικτυωμένη κοινωνία.

http://gdurl.com/5oK3

Short URL

Επιμέλεια και κατασκευή ''Η γη των πιγκουίνων''

http://creativecommons.org/images/deed/by.png

Copyleft
Το περιεχόμενο αυτής της ιστοσελίδας διατίθεται με άδεια Creative Commons