Αναπτύσσοντας μια Συμμαχία των Συνεταιριστικών Κοινών για μια Συνεργατική Ομότιμη και Συμμετοχική Οικονομία

Share μοιράστε

Αναπτύσσοντας μια Συμμαχία των Συνεταιριστικών Κοινών για μια Συνεργατική Ομότιμη και Συμμετοχική Οικονομία

http://gdurl.com/fV2Q

(Αναδημοσίευση με μετάφραση από: P2P Foundation, “Developing a Coop-Commons alliance for a Collaborative Equitable and Participatory Economy”, Stacco Troncoso, March 31, 2017, Commons, Commons Transition, Cooperatives, Culture & Ideas, Ethical Economy, Guest Post, Open Coops & Sustainable Livelihoods, P2P Business Models, P2P Labor, P2P Public Policy, P2P Solidarity, Lead image by Darwin Bell, Event images by Stacco Troncoso and Lieza Dessein, TAGS: Coop des Communs, curated, Europe, European Economic and Social Committee, Nicole Alix, Open cooperativism, open source, P2P Foundation, Platform Cooperativism, regulation, sharing economy)

Διδάγματα από τη Διάσκεψη στην Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή, 5 Δεκεμβρίου 2016

Η ανάπτυξη μιας συμμαχίας των Συνεταιριστικών κοινών προς μια Συνεργατική Ομότιμη και Συμμετοχική Οικονομία: Ψηφιακές πλατφόρμες συνεταιρισμού, Γραμμές έρευνας

Αυτή είναι μια σε βάθος περίληψη που συντάχθηκε από την συνάδελφό μας Nicole Alix και δημοσιεύθηκε αρχικά στο Commons Transition.

Οι ψηφιακές πλατφόρμες βρίσκονται στο επίκεντρο της αποκαλούμενης “συνεργατικής” οικονομίας. Είναι ισχυρά εργαλεία για τη δικτύωση, την ανταλλαγή και τη συνεργασία. Μέσω της ψηφιακής τεχνολογίας και του διαδικτύου, η κοινωνία των πολιτών είναι πλέον σε θέση να αυτο-οργανωθεί και να δημιουργήσει αξία χωρίς μεσάζοντες. Αυτή η συνεργατική οικονομία που βασίζεται σε μια peer-to-peer (ισότιμος προς ισότιμο) λειτουργία, λαμβάνει δύο κύριες μορφές, σύμφωνα με τον Michel Bauwens, συν-ιδρυτή του P2P Foundation:

  • Το peer-to-peer “στα κοινά” (in commons), που φέρνει κοντά τους ανθρώπους γύρω από ένα κοινό αντικείμενο (ελεύθερο λογισμικό, κοινό σχεδιασμό...), διαμοιραζόμενο (από κοινού), που συντηρείται και υποστηρίζεται από μια κοινότητα. Υπάρχουν τρία βασικά στοιχεία: ο πόρος, η κοινότητα που διαχειρίζεται αυτόν τον πόρο και η ενεργή διακυβέρνηση που καθορίζει τους κανόνες
  • Οι κατανεμημένες σχέσεις της αγοράς όπου οι άνθρωποι δημιουργούν, μέσα από μια πλατφόρμα, σχέσεις αγοράς, αντικαθιστώντας τους συνήθεις μεσάζοντες με μια ιδιωτικοποιημένη πλατφόρμα. Αυτός ο “netarchic capitalism” επιτρέπει τη δημιουργία μιας αγοράς με την άμεση εξαγωγή της αξίας που προκύπτει από την ανθρώπινη συνεργασία και την παραγωγή των ισότιμων κοινών (common peers), χωρίς να περνά διαμέσου της αμειβόμενης εργασίας.

Το πρόβλημα δεν προέρχεται απαραίτητα από την ψηφιοποίηση ή τον αυτοματισμό, αλλά και από την ανακατανομή της δημιουργούμενης αξίας. Επιπλέον, δεν υπάρχουν πάντα οφέλη από την αυτοματοποίηση, έτσι δεν είναι υπάρχει πάντα αξία για να αναδιανεμηθεί, σύμφωνα με την Susana Martin Belmonte.

Είναι σχετικό το να κάνουμε περισσότερα από ότι το να διαμαρτυρόμαστε για τον τρόπο που οι γιγάντιες ψηφιακές επιχειρήσεις συγκεντρώνουν την αγορά και συλλαμβάνουν την αξία, καθώς και για την έλλειψη ρυθμίσεων προς αυτές τις εταιρείες που ενεργούν πάνω από το νόμο και την κοινωνική δικαιοσύνη. Η Διάσκεψη της 5ης Δεκεμβρίου στην EESC (European Economic and Social Committee / Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή, ΕΟΚΕ) στις Βρυξέλλες με τίτλο “Προς μια Συνεργατική Ομότιμη και Συμμετοχική Οικονομία: Ο ρόλος και η θέση των συνεταιριστικών πλατφορμών” (Towards a Collaborative Equitable and Participatory Economy: the role and place of cooperative platforms) είχε ως στόχο τη διαφώτιση σχετικά με το μέλλον και την επίδειξη διαφοροποιημένων μοντέλων που να είναι πιο συλλογικά, με “κοινές” λύσεις, για τους δημόσιους φορείς λήψης αποφάσεων. Αυτά συχνά λαμβάνουν τη μορφή συλλογικών οργανώσεων της κοινωνικής και της αλληλέγγυας οικονομίας, όπως: συνεταιρισμοί, ενώσεις και ταμεία αλληλασφάλισης.

Σε όλη την Ευρώπη και σε όλο τον κόσμο, οι πολίτες, οι επιχειρηματίες και οι κοινότητες εφευρίσκουν νέες μορφές ανταλλαγής και συνεργασίας για να δημιουργήσουν, να διατηρήσουν ή για να αποκτήσουν πρόσβαση σε αγαθά και υπηρεσίες, στα “κοινά”. Στόχος τους είναι η ισότητα και η αναδιανομή για τους ανθρώπους. Αυτό είναι θεμελιωδώς διαφορετικό από τις ψηφιακές πλατφόρμες που συλλαμβάνουν την αξία που δημιουργείται από τους συνεισφέροντες και τους χρήστες τους. Χρησιμοποιώντας το συνεταιριστικό μοντέλο στις ψηφιακές πλατφόρμες εξασφαλίζεται η δίκαιη ανταμοιβή και η εκπροσώπηση των εργαζομένων στην συνεργατική οικονομία. Κάθε χρήστης μπορεί να είναι ένας από τους δικαιούχους της πλατφόρμας και ως εκ τούτου να αποτελεί μέρος του πακέτου των κανόνων της πλατφόρμας, δηλαδή της δημοκρατικής της διακυβέρνησης. Κάθε χρήστης μπορεί να επωφεληθεί από μια δίκαιη αναδιανομή της αξίας που δημιουργείται.

http://gdurl.com/hW0TΤο κίνημα “Platform Cooperativism” ξεκίνησε στη Νέα Υόρκη στα τέλη του 2015, με την προοπτική να προωθήσει τις συνεταιριστικές πλατφόρμες που κυβερνούνται από τους χρήστες τους και ανακατανέμουν την αξία στις κοινότητες που τις εμψυχώνουν. Απηχεί τα κινήματα στην Ευρώπη, τα οποία απαιτούν μια ψηφιακή οικονομία της δικαιοσύνης και της κοινής χρήσης. Το συνεταιριστικό μοντέλο είναι ιδανικό για τη δημιουργία δίκαιων και αλληλέγγυων ψηφιακών πλατφορμών και αυτές μπορούν επίσης να επιτρέψουν στην κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία να ανακαλύψει εκ νέου το αποκεντρωμένο μοντέλο διακυβέρνησης. Το Cooperatives Europe πραγματοποίησε μια μελέτη, την “Cooperative Platforms in a European Landscape: An Exploratory Study” (Συνεταιριστικές Πλατφόρμες σε ένα Ευρωπαϊκό Τοπίο: Μια Διερευνητική Μελέτη) [pdf αρχείο 35 σελίδες στα αγγλικά] που παρουσιάστηκε από τον Louis Cousin, αυτή η μελέτη δείχνει ότι το ευρωπαϊκό συνεταιριστικό κίνημα έχει επίγνωση της ευκαιρίας που παρουσιάζει η συνεργατική οικονομία, ιδίως για τις δυνατότητές της στη δημιουργία καινοτόμων οικονομικών και κυβερνητικών μοντέλων.

Η ποικιλία των μορφών της επιχειρηματικότητας είναι ομοούσια με το ευρωπαϊκό κοινωνικό μοντέλο, όσο και με τον κοινωνικό διάλογο, υπενθυμίζει η Luca Jahier, President of Group III of the European Economic and Social Committee. Η ενθάρρυνση διαφοροποιημένων δυναμικών, αποφεύγοντας το ένα-μέγεθος-να-ταιριάζει-σε-όλους μοντέλο και την πόλωση που επιφέρει εξαθλίωση, που να φροντίζουν όσους αποκλείονται από τις μεταβάσεις, να εφεύρουν νέα μοντέλα νίκης, αυτά είναι ζητήματα που αποτελούν μέρος της διατήρησης των κοινών. Τα πιο εύθραυστα από αυτά τα “κοινά” θα μπορούσε προφανώς να είναι αυτά της κατασκευής των κοινωνικών δεσμών. Η δημιουργία μοντέλων με την επικράτηση ενός συνεταιρισμού και ενός αμοιβαίου, που θα φέρεται από συμμετέχοντες διαφορετικής φύσης, είναι πιθανό να γαλουχήσει το ευρωπαϊκό πρότυπο του κοινωνικού διαλόγου και να τοποθετήσει ξανά την έννοια της κοινωνικής καινοτομίας σε διαδικασίες που θα φέρονται από τους παίκτες τους.

Κατά συνέπεια, η EESC ενεργοποίησε 6 οργανισμούς κοντά στην κοινωνική και την αλληλέγγυα οικονομία και τα κοινά[1] για να φέρει σε επαφή, με πρωτοβουλία της La Coop des Communs, στις 5 Δεκεμβρίου[2], περίπου 200 άτομα στην EESC.
[1] La Coop des Communs, Confrontations Europe, P2P Foundation, SMart, Ouishare, Cecop
[2] Βλέπε τα αρχεία και τις παρουσιάσεις από:
Προς μια δίκαιη οικονομία κοινής χρήσης: Ο ρόλος και η θέση των συνεταιριστικών πλατφορμών
Δημοσιεύτηκε στις 15 Δεκεμβρίου 2016
Nicole ALIX
La Coop des Communs et Confrontations Europe

Συνέδριο περίληψη [pdf αρχείο, 3 σελίδες στα αγγλικά]
Μαθήματα από το συνέδριο Συνεταιριστικών πλατφορμών [pdf αρχείο, 8 σελίδες στα αγγλικά]

Οι ψηφιακές πλατφόρμες είναι στο επίκεντρο της “sharing” οικονομίας. Παντού στην ΕΕ και στον κόσμο, οι πολίτες, οι κοινωνικοί επιχειρηματίες και οι συλλογικότητες χρησιμοποιούν αυτά τα ισχυρά εργαλεία για τη δημιουργία, τη διατήρηση ή την πρόσβαση σε αγαθά και υπηρεσίες “από κοινού”. Έχουν ως στόχο τόσο την αποτελεσματικότητα όσο και τη δικαιοσύνη. Προωθούν ριζικά διαφορετικά μοντέλα από τις ψηφιακές πλατφόρμες οι οποίες συγκεντρώνουν και συλλαμβάνουν την αλυσίδα αξίας που δημιουργείται από τους χρήστες και τους συντελεστές και πάνε πιο πέρα από τους νόμους και τους κανονισμούς. Χρειάζονται αναγνώριση και δίκαιη ρύθμιση.

Με την υποστήριξη της European Economic and Social Committee, 6 οργανισμοί που ασχολούνται με την κοινωνική και την αλληλέγγυα οικονομία και τα Commons ήρθαν μαζί με σχεδόν 200 άτομα στις Βρυξέλλες για να:

- ανακαλύψουν τα υπέροχα παραδείγματα των συνεταιριστικών πλατφορμών, στους τομείς του πολιτισμού, των τροφίμων, της γης, της ανταλλαγής υπηρεσιών μεταξύ των επιχειρήσεων, των τοπικών νομισμάτων...
- συζητήσουν σχετικά με νομικά θέματα: την εργατική νομοθεσία, την ιδιοκτησία, τις συμβάσεις, τη φορολογία
- εκφράσουν τις προσδοκίες τους προς την Ευρωπαϊκή Ένωση, τα κράτη μέλη και τις πόλεις
- προωθήσουν εταιρικές σχέσεις και συνεργασίες.

Οι διοργανωτές αποφάσισαν να μείνουν σε επικοινωνία με τη συνέχιση του διαλόγου μεταξύ τους και με τους κύριους ομιλητές και τους συμμετέχοντες: τα κοινωνικά και την αλληλέγγυα δίκτυα, τα κοινά, τους συνεταιρισμούς, τις πόλεις, τους εταίρους από το κίνημα Labour... και με την διεθνή κοινοπραξία Platform Cooperativism.
Η έκθεση της διάσκεψης θα είναι διαθέσιμη μέσα στις επόμενες εβδομάδες. Εδώ είναι τα αρχεία ήχου του συνεδρίου και οι παρουσιάσεις που έγιναν από τους ομιλητές.

09:30-10:00: Κεντρικές ομιλίες:
Έγγραφο (ENG) Michel Bauwens, P2P Foundation
Powerpoint παρουσίαση (ENG) Lieza Dessein, project officer, Smart.

10:00-12:00: Μαρτυρίες από εμπειρίες με συνεταιριστικές πλατφόρμες και οι αντιδράσεις των εμπειρογνωμόνων και των ακαδημαϊκών:
10:00-11:00: Εμπειρίες σε συνεταιριστικές πλατφόρμες
Powerpoint παρουσίαση (ENG) Eric Petrotto, general manager, 1DLab
Έγγραφο (FR) Quentin Crespel, project coordinator, BEES Coop
Powerpoint παρουσίαση (ENG) Jessy Kate Schindler, member, Enspiral
11:00-12:00: Προσδιορισμός των θεμάτων που πρέπει να αντιμετωπιστούν κατά τη διάρκεια του απογεύματος
Powerpoint παρουσίαση (ENG) Guido Smorto, professor of comparative law, Palermo και άρθρο.
Powerpoint παρουσίαση (ENG) Bruno Carballa, PhD candidate in Economics, CEPN, Paris XIII Univ.
Powerpoint παρουσίαση (ENG) Susana Martín Belmonte, Monetary economist at the Institute of Social Currency, Madrid
Έγγραφο (ENG) Pat Conaty, Research Associate, Co-operatives UK

13:30-16:40: Η συμβολή των πρακτικών αυτών για τον πολιτικό σχέδιο και η στήριξη που αναμένεται:
13:30-14:30: Επισκόπηση των ευρωπαϊκών γνωμών, απόψεων και κανονισμών
Powerpoint παρουσίαση (ENG) Neil Kay, Policy Officer, DG GROW, Policy Officer, E3: Digitalisation of the single market
Powerpoint παρουσίαση (ENG) Fabrizio Sestini, Senior Expert, DG Communications Networks, Content and Technology, E3 Next Generation Internet
14:30-16:40: Πώς μπορούν και πρέπει να υποστηρίζονται οι συνεργατικές πρακτικές, προτάσεις οικοδόμησης
Powerpoint παρουσίαση (ENG) Louis Cousin, project officer, Cooperatives Europe
16:40-17:15: Τα επόμενα βήματα: Ποια δημόσια πολιτική, εθνική, ευρωπαϊκή, διεθνής, προτάσεις ανατροφοδότησης
Powerpoint παρουσίαση (ENG) Mayo Fuster Morell, Procomuns.net Barcelona
Powerpoint παρουσίαση (FR/ENG) Thiebaut Weber, Confederal Secretary, ETUC
Powerpoint παρουσίαση (ENG) Simel Esim, Programme Manager, Cooperatives Unit, International Labour Office (ILO)\

ΗΧΟΓΡΑΦΗΣΕΙΣ:
Παρακάτω θα βρείτε τις ηχογραφήσεις του συνεδρίου.
Ηχητική καταγραφή πρωί (μέρος 1)
Ηχητική καταγραφή πρωί (μέρος 2)
Ηχητική καταγραφή απόγευμα (μέρος 1)
Ηχητική καταγραφή απόγευμα (μέρος 2)
Ηχητική καταγραφή απόγευμα (μέρος 3)

http://gdurl.com/XnwH

Το συνέδριο με θέμα “Προς μια Συνεργατική Ομότιμη και Συμμετοχική Οικονομία: Οι Συνεταιριστικές Ψηφιακές Πλατφόρμες” ήταν μια ευκαιρία για να:

1. Ανακαλύπτουμε τις καινοτόμες εμπειρίες των συνεταιριστικών πλατφορμών:

Το SCIC 1DLab, η πρώτη ομότιμη πλατφόρμα streaming, έχει δημιουργήσει ένα οικοσύστημα για να βρει κάποιος μια συλλογική απάντηση σε διάφορες ανάγκες: στην ενίσχυση της πολιτιστικής πολυμορφίας και της οικονομικής ενίσχυσης εκείνων που φέρουν την αξία (δημιουργοί, παραγωγοί, δημόσιοι διανομείς, δημόσια και ιδιωτικά μέλη). Τα “κοινά” που διαμοιράζονται από όλα τα συμμετέχοντα μέρη είναι το 1Dtouch, η πρώτη ομότιμη πλατφόρμα streaming όπου οι άνθρωποι μπορούν να έχουν πρόσβαση στη βιβλιοθήκη μέσα από μια κάρτα βιβλιοθήκης. Μία εφαρμογή για κινητά είναι υπό προετοιμασία. Αυτό θα επιτρέψει στους χρήστες να ανακαλύψουν την ποικιλομορφία των πόλεων, με διαφορετικό τρόπο από αυτόν του Airbnb και θα προσφέρει μια εναλλακτική λύση στο ολιγοπώλιο των τριών μεγαλύτερων εταιρειών (όπως αυτό της Vivendi Universal η οποία συγκεντρώνει το 50% των δημιουργικών θεμάτων στον κόσμο).

To Beescoop (Οικολογικό, Οικονομικό Σούπερ Μάρκετ στις Βρυξέλλες), ένα συνεταιριστικό σούπερ μάρκετ, στοχεύει στο να καταστήσει τα βιώσιμα τρόφιμα προσιτά σε όλους. Κάθε πελάτης συμμετέχει 3 ώρες το μήνα. Το Dynamocoop, ένας συνεταιρισμός ακινήτων για συλλογικούς δημιουργικούς χώρους, εξυπηρετεί τους δημιουργούς.

Αυτές οι μορφές κοινής χρήσης μπορούν επίσης να κινητοποιηθούν και μεταξύ των εταιρειών. Στο France Barter, εταιρίες τεχνολογίας και μικρομεσαίες επιχειρήσεις διεξάγουν μεταξύ τους εμπόριο με ένα κοινό νόμισμα, το Barter. Μερικές επιχειρήσεις μπορούν να χρησιμοποιήσουν περιουσιακά στοιχεία που δεν αξιοποιούνται πλήρως από τους άλλους (χώροι γραφείων, προσωπικό, απούλητα εμπορεύματα). Οι προσαρμογές απαιτούν να υπάρχει ένας διάλογος μεταξύ των αναγκών και διαθέσιμης προσφοράς, προκειμένου να βρεθεί μια ισορροπία μεταξύ της είσπραξης και της πληρωμής σε Barters (που σημαίνει: ανταλλαγές). Εξ ου και η σημασία των εργαλείων διαβούλευσης και λήψης αποφάσεων εξ αποστάσεως, όπως το Loomio, ένα λογισμικό που δημιουργήθηκε από την Enspiral. Σε αυτό μπορεί να δημιουργηθεί μια κοινότητα, να δοκιμαστεί το επίπεδο της δέσμευσης ή του βαθμού υποστήριξης στην υποβολή προτάσεων. Συμπληρώνει τον πραγματικό διάλογο, χωρίς να τον αντικαθιστά και επιτρέπει την διεξαγωγή ενός πολύ χρήσιμου ασύγχρονου διαλόγου, ειδικά όταν πρόκειται για την συζήτηση μεταξύ ατόμων σε διαφορετικές μεταξύ τους ζώνες ώρας.

Όλα αυτά τα μοντέλα φέρουν την εμπιστοσύνη, σύμφωνα με δύο άξονες, που δεν αλληλοαποκλείονται:

1. Ο ένας αντιλαμβάνεται την πλατφόρμα ως έναν συνεταιρισμό, ως ένα κοινό αγαθό, που ανήκει σε αυτούς που το διαχειρίζονται. Αναπτύσσονται σε όλον τον κόσμο, με τη συμμετοχή των εργαζομένων, συμπεριλαμβανομένων των φτωχών και των εργατών και των συνδικάτων τους. Αυτό επιδεικνύεται ιδιαίτερα στο κίνημα του Platform cooperativism,
2. Ο άλλος στοχεύει (πχ. μέσω των συνεταιρισμών με πολλαπλά μέλη) στη δημιουργία και τη διατήρηση των κοινών αγαθών. Πέρα μόνο από τα συμφέροντα των εργαζομένων και των χρηστών, που αναζητούν μια νέα κατανομή της αξίας. Η γνώση (όπως στην Enspiral), οι εισφορές σε είδος (στο 1DLab) επανεισάγονται, δημιουργούν τοπικά θέσεις εργασίας (πχ. όπως η Terre de Liens, η οποία επιτρέπει στους βιοκαλλιεργητές να αναπτύξουν, να κατασκευάσουν κτήρια, όπως η Dynamocoop που παρέχει βοηθητικά εργαλεία/ευκολίες σε σχεδιαστές). Αυτό αντικατοπτρίζεται στο κίνημα υπέρ του “Open cooperativism”.

Τα θέματα συμμετοχικής διακυβέρνησης είναι κεντρικής σημασίας για τα δύο είδη των εμπειριών, χρησιμοποιώντας νέες τεχνικές, όπως την sociocracy (κοινωνικοαρχία) ή/και εργαλεία όπως το Loomio.

Ηχητική καταγραφή της πρωινής συνεδρίασης (μέρος 1) [διάρκεια 01:35:00]

2. Ανταλλαγές σε ρυθμιστικά θέματα:

Η ρύθμιση της αγοράς αποτελεί καθοριστικό στοιχείο για τις συνεταιριστικές πλατφόρμες για να ανταγωνιστούν σε μια peer-to-peer αγορά. Ωστόσο, ένα τέτοιο στοιχείο συνήθως παραβλέπεται στην τρέχουσα συζήτηση, εξηγεί ο Guido Smorto, professor of comparative law στο Palermo. Για την επίτευξη των στόχων της Ευρωπαϊκής Ένωσης της “άκρως ανταγωνιστικής οικονομίας της αγοράς”, “της αλληλέγγυας και έξυπνης ανάπτυξης” και “της κοινωνικής συνοχής”, δεν πρέπει να υποτιμούμε τις νομικές πτυχές που επηρεάζουν:

  • Την δικαιοσύνη και τον προσανατολισμό της αξίας: που είναι οι διανεμητικές επιπτώσεις αυτών των οικονομικών δραστηριοτήτων, το τι κάνουν οι πλατφόρμες με το πλεόνασμα που δημιουργείται, το πώς εξυπηρετούν την κοινότητα με τη στενή έννοια του όρου -τους χρήστες και τους παραγωγούς- και την κοινωνία στο σύνολό της; Και ποιες (μη διανεμητικές) αξίες, από αυτές τις οικονομικές πρακτικές καλλιεργούν; Τι γίνεται σχετικά με τις αρχές του μηχανισμού τιμολόγησης και με τα μεταδεδομένα;
  • Την απόδοση: είναι γενικά παραδεκτό ότι οι πλατφόρμες είναι σε καλύτερη θέση από τις παραδοσιακές επιχειρήσεις για την αντιμετώπιση των αδυναμιών της αγοράς και στο ότι η αυτορρύθμιση θα πρέπει να έχει μεγαλύτερο ρόλο στη ρύθμιση της ανταλλακτικής οικονομίας. Αλλά αυτό ισχύει μόνο εν μέρει: υπάρχει ακόμη πολλή ασύμμετρη πληροφόρηση που οι πλατφόρμες δεν είναι σε θέση να διορθώσουν ή δεν ενδιαφέρονται να διορθώσουν. Και οι αδυναμίες της αγοράς που διαφέρουν από την ασύμμετρη πληροφόρηση μπορεί να εξακολουθούν να υφίστανται παρά τους αυτοδιοικούμενους μηχανισμούς που δημιουργούνται από τις πλατφόρμες, δηλαδή από εξωτερικότητες και από μονοπώλια. Οι πλατφόρμες συνήθως υποστηρίζουν ότι δεν μπορούν να θεωρηθούν ως προμηθευτές, αλλά απλώς ως μια “αγορά”, έτσι ώστε οι κανόνες που ισχύουν για τους φορείς παροχής υπηρεσιών δεν θα μπορούσαν να εφαρμοστούν σε αυτές. Επιπλέον, είναι σημαντικό να καθοριστεί το ποιος είναι “peer” (ομότιμος) και το ποιος είναι ένας “professional” (επαγγελματίας). Αυτός είναι και ο λόγος που ισχυρίζονται ότι δεν είναι απαραίτητη καμία εξωτερική ρύθμιση.

Οι συνεταιριστικές πλατφόρμες μπορούν να ανταποκριθούν καλύτερα στις αδυναμίες της αγοράς με την ενδυνάμωση των καταναλωτών και την προστασία των εργαζομένων. Οι κανόνες πρέπει να προωθούν μια δημοκρατική διακυβέρνηση, αλλά για να επιτευχθεί αυτό το αποτέλεσμα, οι συνεταιριστικές πλατφόρμες χρειάζονται ένα πιο ευνοϊκό περιβάλλον: προς το παρόν, αυτές οι πλατφόρμες που προσπαθούν να προστατεύσουν τους εργαζόμενους ή τους χρήστες με πιο αποτελεσματικό τρόπο είναι σε αδύναμη θέση. Αντιθέτως, χρειαζόμαστε ένα “επί ίσοις όροις πεδίο” στο οποίο η κοινωνική οικονομία μπορεί να ανταγωνιστεί αποτελεσματικά και δίκαια, χωρίς ρυθμιστικές διακρίσεις. Υπό την έννοια αυτή, υποστηρίζει ο Guido Smorto, η αυτορρύθμιση και η εξωτερική ρύθμιση δεν αντιτάσσονται, αλλά αλληλοσυμπληρώνονται και η αυτο-ρύθμιση είναι δυνατή μόνο εάν δίνεται στην ρύθμιση η δυνατότητα να υπάρξει.

Μάλιστα, το ισχύον νομικό περιβάλλον οδηγεί αναγκαστικά σε καταστάσεις μονοπωλίου, εξηγεί ο Bruno Carballa, doctoral student in economics at the University Paris XIII, για τουλάχιστον 4 λόγους:

  • Η επίδραση της δικτύωσης: όσο περισσότεροι είναι οι χρήστες της πλατφόρμας, τόσο περισσότερο υποτίθεται ότι θα είναι πιο εύκολη στη χρήση,
  • Η ανατροφοδότηση από τους χρήστες: όσο περισσότερα επιστρέφουν, όσο πιο αποδοτικοί είναι οι αλγόριθμοι και όσο η ποιότητα των υπηρεσιών βελτιώνεται, το κόστος της μετακίνησης από τη μια πλατφόρμα στην άλλη (μάθηση, ασφάλιση και ιδιαίτερα το κόστος της απώλειας της συσσωρευμένης φήμη) οδηγεί στην απροθυμία της αλλαγής,
  • Η συλλογή δεδομένων, αντιπροσωπεύει μια σημαντική επένδυση, και ως εκ τούτου, είναι ένα εμπόδιο για την είσοδο στην αγορά,
  • Οι μεγάλες ποσότητες δεδομένων, οι οποίες θα αποτελέσουν μια βασική υπηρεσία και θα εμποδίσουν την πρόσβαση στην αγορά.

Ως εκ τούτου, προκύπτει το κεντρικό ζήτημα της ιδιοκτησίας των δεδομένων. Προς το παρόν, ο νόμος καθιστά τον συλλέκτη ως τον ιδιοκτήτη των δεδομένων. Είναι αναγκαίο να προχωρήσουμε προς μια βάση δημόσιας ιδιοκτησίας των δεδομένων. Ο συλλέκτης μπορεί να είναι ο θεματοφύλακας, αλλά όλοι όσοι τροφοδοτούν θα είναι οι ιδιοκτήτες. Σε αυτό το μοντέλο, είναι δυνατή η πρόσβαση στην κοινή βάση ανεξάρτητα το πώς θα τροφοδοτείται αυτή η κοινή βάση, μια μη συνεργατική πλατφόρμα μπορεί να χρησιμοποιήσει αυτή την κοινή βάση χωρίς να χρειάζεται να συνεισφέρει, θα χρειάζεται όμως να πληρώσει. Με τον τρόπο αυτό, τα δεδομένα θα είναι προσβάσιμα στην έρευνα και στις κυβερνήσεις. Ένα σύστημα προσαρμοσμένων αδειών θα εξυπηρετεί το σύστημα. Ένα εξαγώγιμο διαβατήριο θα σου επιτρέπει να μεταβαίνεις από τη μία πλατφόρμα στην άλλη.

Παραμένει το τεράστιο ζήτημα των προϊόντων που δεν βρίσκουν πλέον εμπορικά καταστήματα. Θα πρέπει ακόμα να τα παράγουμε, είτε μέσω του κράτους, είτε μέσω των κοινοτήτων. Η Susana Martín Belmonte, μια monetary economist στο Institute of Social Currencies της Μαδρίτης, προτείνει την αναζήτηση μιας “βιώσιμης ευημερίας” με ένα νέο νομισματικό και χρηματοπιστωτικό σύστημα στο οποίο το χρήμα είναι ένα κοινό. Για τη χρηματοδότηση της απαραίτητης για την πρόσβαση υποδομής στα αγαθά και στις υπηρεσίες που υπάρχουν σε αφθονία, οι πολίτες μπορούν να δημιουργήσουν χρήματα. Αυτά τα χρήματα πρέπει να γίνουν αποδεκτά (κάτι που συνεπάγεται την εμπιστοσύνη και την ευκολία χρήσης). Ως εκ τούτου, οι προτάσεις (και οι εμπειρίες!) των κοινωνικών νομισμάτων τα οποία, με την εγγύηση της εξαγοράς και της μετατρεψιμότητας εκ μέρους των τοπικών αρχών, καθιστούν δυνατή τη χρηματοδότηση των κοινών υποδομών από τους πολίτες. Αν το σύστημα τελικά δεν εφαρμοστεί, αυτό σημαίνει ότι μόνο η τοπική αρχή θα χρηματοδοτήσει εν τέλει την υποδομή. Εάν εφαρμοστεί, το κοινωνικό νόμισμα χρησιμοποιείται ως μέσο πληρωμής, το οποίο είναι ένας νέος τρόπος για τη διαχείριση των πιστώσεων και του κινδύνου της φήμης (reputation risk).

Και, φυσικά, το θέμα των κοινωνικών δικαιωμάτων και η αμοιβή των εργαζομένων είναι κεντρικό. Είναι η αύξηση του αριθμού των αυτο-επιχειρηματιών που μείωσε το ποσοστό της ανεργίας στο Ηνωμένο Βασίλειο, εξηγεί ο Pat Conaty, associate researcher at Co-operatives UK. Το εισόδημά τους μειώθηκε από τα €16.000 στα €10.000 ετησίως από το 2008. Τα συνδικάτα, μέσω της “Union Coops”, τους βοήθησαν για να δημιουργήσουν συνεταιρισμούς παρέχοντάς τους συμβουλές σχετικά με την σύνταξη των συμβάσεων, την ασφάλιση και την κατάρτιση. Η στήριξη των “Business and Employment Co-operatives” και των οργανισμών όπως το SMart έδωσε την υπόσχεση σε αυτά τα Union Coops για ένα λαμπρό μέλλον.

Ηχητική καταγραφή της πρωινής συνεδρίασης (μέρος 2) [διάρκεια 00:53:27]

3. Επισήμανση των προσδοκιών τους vis-à-vis της Ευρωπαϊκής Ένωσης, των Κρατών και των τοπικών αρχών

Η Ευρωπαϊκή Ένωση, εξηγεί η Carole Ulmer, Director of Studies at Confrontations Europe, δεν κάνει καμία διάκριση μεταξύ των διαφόρων μορφών ανταλλακτικής οικονομίας. Πολλαπλές διευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής εργάζονται σχετικά: η DG Connect, η DG Grow, η DG Internal Market, η DG Social Affairs, η DG Energy, η DG Research and Innovation και η DG Budget. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, η EESC, η Committee of the Regions παράγουν και εκθέσεις. Στο Court of Justice εκκρεμεί μια υπόθεση εναντίον της Uber, σε αυτήν πρέπει να καθοριστεί εάν η Uber είναι μια επιχείρηση μεταφορών ή μια ψηφιακή επιχείρηση. Τα κράτη μέλη είναι είτε “pro-ψηφιακά” υπέρ του “ψηφιακού liberalism” (με τις Εσθονία, Ολλανδία και Ηνωμένο Βασίλειο να είναι η αιχμή του δόρατος), ενώ η Ισπανία, η Γαλλία, η Γερμανία, είναι σε μια γραμμή κοινωνικής οικονομίας της αγοράς. Ενθαρρύνονται από την ΕΕ να αποφύγουν περιττούς κανονισμούς. Τέσσερα μεγάλα θέματα προκύπτουν:

  • Δεδομένα: προσωπικά δεδομένα, ελεύθερη ροή των δεδομένων, κλπ.,
  • Χρηματοδότηση: Ευρωπαϊκός προϋπολογισμός, διαρθρωτικά ταμεία, επιχειρηματικότητα, σχέδιο Juncker, crowdfunding, ηλεκτρονικό χρήμα, ηλεκτρονικό εμπόριο,
  • Κοινωνική προστασία: αγορά και εργατικό δίκαιο, κοινωνική πρωτοβουλία καινοτομίας, επίσης, ενδοτικό δίκαιο και ανταλλαγή εμπειριών μεταξύ των κρατών μελών,
  • Ρύθμιση της αγοράς: ψηφιακή ενιαία αγορά, φορολογία, ασφαλιστικές, ευθύνη, προστασία καταναλωτή, πνευματική ιδιοκτησία.

Έδωσαν αφορμή για ορισμένα βασικά κείμενα:

Εν κατακλείδι, σύμφωνα με την Carole Ulmer, η Επιτροπή δημιουργεί ένα μεγάλο αριθμό κειμένων. Η κοινωνία των πολιτών αναμένεται να εκφράσει τις προσδοκίες της. Παραδείγματα μπορεί να τροφοδοτήσουν τη συζήτηση. Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν θέλει να νομοθετήσει στο επίπεδό της, καταλήγει συμπερασματικά η Marguerite Grandjean, Head of studies at Ouishare, και αφήνει τα κράτη μέλη να το πράξουν αυτό.

Ο Neil Kay, Head of unit E3 “digitization of the internal market” στην DG Grow, εξηγεί ότι, πέρα από τη νομική ανάλυση που έχει ήδη γίνει, η μονάδα του εργάζεται για την οικονομική ανάλυση αυτής της “αγοράς” της συνεργατικής οικονομίας, ο ορισμός της οποίας θα μπορούσε να είναι: ένα παγκόσμιο σύνολο πωλήσεων υπηρεσιών που παρέχονται σε τοπικό επίπεδο. Αυτό θα ήταν ο τρίτος πυλώνας της ψηφιακής οικονομίας. Η ανάπτυξή της εξαρτάται από τρεις παράγοντες: την κατάσταση της ψηφιακής ανάπτυξης στη χώρα, μια αγορά σε κρίσιμο μέγεθος και ένα ευνοϊκό μακροοικονομικό κλίμα για την κοινή χρήση.

Η Επιτροπή μπορεί επίσης να παρέχει τεχνολογικές λύσεις για την εξυπηρέτηση των κανονιστικών στόχων και για νέα, πιο βιώσιμα μοντέλα. Πράγματι, η τεχνολογία δεν είναι ουδέτερη, εξηγεί ο Fabrizio Sestini, expert “New generation Internet” στην DG Networks and communications. Έχει κοινωνικές και πολιτικές επιπτώσεις, που κυμαίνονται από την εξουσία στους ανθρώπους έως τον Big Brother, με κεντρικά / αποκεντρωμένα μοντέλα. Η οικονομία των κοινών δεν έχει ακόμα ενσωματωθεί σε αυτά τα επιχειρήματα, αλλά αναφέρεται σε πρότζεκτ που έχουν ήδη χρησιμοποιηθεί σε πόλεις όπως η Βαρκελώνη. Η νέα πρόσκληση υποβολής προτάσεων ICT-1162017 στοχεύει στην προώθηση των καινοτόμων μοντέλων για έναν αειφόρο τρόπο ζωής.

Ηχητική καταγραφή της απογευματινής συνεδρίασης (μέρος 1) [διάρκεια 00:52:00]

http://gdurl.com/TAPO

4. Προώθηση πιθανών συνεργασιών μεταξύ συνεταιριστικών κόσμων, κοινών, πόλεων

Οι καλύτερες σε επιδόσεις πλατφόρμες είναι αυτές με δυνατότητες επενδύσεων, λέει ο Sandrino Graceffa, Managing Director του SMart. Τα κεφάλαια μπορούν να προέλθουν από τους χρήστες, από το κράτος (για χρηματοδότηση υπηρεσιών κοινής ωφέλειας) ή από μεγάλες επιχειρήσεις της Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας (Social and Solidarity Economy, SSE) (όπως συνεταιριστικές τράπεζες, ταμεία αλληλασφάλισης). Απαιτούνται συμμαχίες για την προώθηση του πειραματισμού, λύσεις για την μετατροπή και την μετάβαση. Για παράδειγμα, το SMart προωθεί εναλλακτικές λύσεις για την Uber που μετατρέπει τους υποδεέστερους εργαζομένους σε αυτοαπασχολούμενους εργαζόμενους στην τιμή της κοινωνικής τους προστασίας. Η φορολόγηση της εργασίας για την κοινωνική προστασία είναι απαραίτητη. Οι καταναλωτές δεν θα πρέπει να είναι συνεργάτες τους.

Οι μεγάλες προσδοκίες που εκφράζονται σε σχέση με τον συνεταιρισμό κόσμο, ο οποίος, εξηγεί ο Bruno Roelants, Secretary General of CECOP, έχει συνηθίσει να προσφέρει διαφοροποιημένες λύσεις σε όλα τα κράτη μέλη της ΔΟΕ (ILO), όπου αναγνωρίζονται. Αυτές οι λύσεις, οι οποίες έχουν αποδειχθεί εδώ και δεκαετίες, βασίζονται στις ανάγκες των μελών. Αυτές πρέπει να εκφράζονται με ακρίβεια. Επιπλέον, η 7η συνεταιριστική αρχή που εγκρίθηκε το 1995 (βλ. Co-operative identity, values & principles / Η συνεταιρεστική ταυτότητα, οι αξίες και οι αρχές), υποστηρίζει τη συμμετοχή των συνεταιρισμών στις κοινότητές τους. Ο Bruno Roelants ενθαρρύνει τον κόσμο των κοινών να προσδιορίζει και να εκφράζει τις ανάγκες του, προκειμένου να βρει εκείνο το συνεταιριστικό μοντέλο ή τα μοντέλα που του ταιριάζουν. Εάν ορισμένες μορφές συνεταιρισμών δεν ανταποκρίνονται στις ανάγκες που προσδιορίζονται από τον κόσμο των κοινών, για παράδειγμα, τις ανάγκες που προκαλούν την “αλλαγή των κανόνων της αγοράς”, προτείνει οι άνθρωποι να συνεχίζουν να αναζητούν έναν ακριβή ορισμό των αναγκών τους. Είναι πράγματι σε αυτή τη βάση, πάνω στην οποία ο κόσμος των κοινών να μπορεί να αναπτύξει το δικό του σύστημα.

Με αυτή την έννοια, επισημαίνει ότι δεν υπάρχει “κλειστό” συνεταιριστικό μοντέλο που θα μπορεί να εναντιωθεί σε “ανοιχτό” συνεταιριστικό μοντέλο. Οι συνεταιρισμοί είναι ανοιχτοί σε όλους όσους έχουν δικαίωμα, δηλαδή σε όλους όσους έχουν εκείνες τις ανάγκες για τις οποίες ο συνεταιρισμός υποτίθεται ότι είναι εκεί για να απαντήσει. Εξ ου και η σημασία της σωστής αναγνώρισης των αναγκών. Τα “Κοινά” φαίνονται σε αυτόν να είναι ένα υποσύνολο αυτού που ονομάζεται ως μια κοινότητα στην 7η συνεταιριστική αρχή. Τέλος, τόνισε τη σημασία της συνεργασίας μεταξύ των ομάδων και των συνεργατικών συνεταιρισμών, κάτι που θα μπορούσε να οδηγήσει στην αύξηση των επενδυτικών κεφαλαίων.

Όσον αφορά τα θέματα της διακυβέρνησης, του ελέγχου της κοινής ιδιοκτησίας, γίνονται σχεδόν πιο σημαντικά από ότι το ίδιο το θέμα της ιδιοκτησίας. Οι συνεταιριστικές πλατφόρμες θα πρέπει να προσδιορίζουν το ποιος παίρνει τις αποφάσεις και το ποιος ελέγχει. Ο δημοκρατικός έλεγχος δεν εξαρτάται μόνο από την αρχή του “ένα άτομο, μία ψήφος (η “agora” συνιστώσα της δημοκρατίας), αλλά και μέσω ελέγχων και ισορροπιών μεταξύ των διαφόρων οργάνων του συνεταιρισμού (η “republican” Δημοκρατία, η οποία χαρακτηρίζεται από την ισορροπία μεταξύ των διαφορετικών δυνάμεων).

Όσον αφορά την 3η συνεταιριστική αρχή (την οικονομική συμμετοχή των μελών), θα πρέπει να τονιστεί ότι η μερική αναδιανομή του πλεονάσματος στα μέλη υπό τη μορφή εκπτώσεων είναι ένα θεμελιωδώς διαφορετικό χρηματοδοτικό μέσο από αυτό των μερισμάτων που διανέμονται σε μετόχους. Είναι βασισμένο όχι στο μετοχικό κεφάλαιο που επενδύεται από κάθε μέλος, αλλά στις συναλλαγές του τελευταίου με τον συνεταιρισμό (αγορά, πώληση ή αμειβόμενες συναλλαγές). Επομένως, πρέπει να θεωρηθεί ως ένα σύστημα για τη ρύθμιση των συναλλακτικών τιμών.

Ο Louis Cousin τονίζει ότι, το συνεταιριστικό μοντέλο, τα κοινά και η συνεργατική οικονομία είναι τρεις ευρείες -αλλά και διακριτές μεταξύ τους- έννοιες, που περιλαμβάνουν πολλές διαφορετικές οργανωτικές μορφές και ιδιαιτερότητες. Ο εννοιολογικός προβληματισμός με σκοπό την αντιμετώπιση αυτών των 3 μοντέλων θα είναι ενδιαφέρων, αλλά φαίνεται ότι οι επαγγελματίες αναζητούν τώρα πρακτικούς πειραματισμούς και προσεγγίσεις. Στο πλαίσιο αυτό, θα πρέπει να επικεντρωθούμε σε συγκεκριμένες βέλτιστες πρακτικές που αποδεικνύουν τη δυνατότητα και τη συνάφεια της συγχώνευσης αυτών των 3 εννοιών στο ίδιο πρότζεκτ και στην οργάνωση. Επιπλέον, χρειάζεται έργο υπεράσπισης και αυτή τη στιγμή πραγματοποιείται σε όλα τα επίπεδα (τοπικό, περιφερειακό, εθνικό και ευρωπαϊκό): υπάρχει ανάγκη για το συντονισμό των διάφορων φορέων γύρω από ένα κοινό όραμα για την συνεργατική οικονομία.

Ο Benjamin Coriat, professor of economics, co-director of the research program “Encommuns” και vice-president of La Coop des Commons, αντιμετωπίζει τα ζητήματα από την σκοπιά των αναγκών των κοινών. Τα κοινά αναπτύσσονται ουσιαστικά έξω από τον κόσμο της εργασίας καθώς και τη σύνδεση της υποταγής, που επιτρέπει στον εργοδότη να προσλαμβάνει την υπεραξία και που δημιουργεί μια σειρά από δικαιώματα για τον εργαζόμενο, όπως η κοινωνική προστασία. Οι Commoners είναι αυτοαπασχολούμενοι συνεργάτες, ακόμη και αν τα κοινά λειτουργούν στην αγορά. Στην παραγωγή των κοινών είναι πολύ σημαντικό να ληφθούν υπόψη τα χόμπι. Ως εκ τούτου και το τεράστιο ενδιαφέρον για φόρμουλες όπως οι συνεταιρισμοί της δραστηριότητας και της απασχόλησης στη Γαλλία: διατηρούν την ανεξαρτησία, ενώ ταυτόχρονα απολαμβάνουν τα οφέλη των μισθωτών και των εσόδων που δημιουργούνται μέσω των επιχειρήσεων. Η σύμβαση εργασίας δεν θεωρείται ως σύμβαση παροχής υπηρεσιών.

Οι συνεταιρισμοί είναι σίγουρα μοντέλα που εμπνέουν. Είναι όμως επαρκή, ιδιαίτερα για τα κοινά που δεν δημιουργούν αξία αγοράς; Θα πρέπει να δημιουργηθούν νέα νομικά μέσα για να ανταποκριθούν σε αυτές τις ανάγκες; Το παράδειγμα του 1DLab χρησιμοποιεί το γαλλικό μοντέλο της SCIC (συνεταιριστική εταιρεία για το συλλογικό συμφέρον) για να συνδέσει διαφορετικούς συμμετέχοντες συμπεριλαμβανομένων των τοπικών κοινοτήτων (απαραίτητες σε τομείς όπως η ενέργεια). Χρειαζόμαστε ένα νέο καθεστώς για τους ελεύθερους επαγγελματίες, για τους αυτοαπασχολούμενους; Μπορούμε να πάμε βαθύτερα στην έρευνα για τα κοινωνικά σχεδιαζόμενα δικαιώματα, όπως προτείνεται από τον Alain Supiot, κάτι που δίνει δικαιώματα κοινωνικής προστασίας για όσους συμβάλλουν σε δραστηριότητες κοινωνικής πρόνοιας;

Ο Bruno Roelants εξηγεί ότι τα καταστατικά που βασίζονται στα μέλη δεν είναι ομοιόμορφα σε όλες τις χώρες: μερικές φορές είναι μισθωτοί, μερικές φορές αυτοαπασχολούμενοι (Νότια Αμερική), μερικές φορές και τα δύο (Ισπανία). Η μόνη χώρα όπου υπάρχει μια τρίτη τυπολογία είναι η Ιταλία. Είναι αναγκαίο να ληφθούν υπόψη οι διάφορες κατηγορίες του εργατικού δικαίου που υπάρχει σε διάφορες χώρες. Σε όλες τις περιπτώσεις, ο συνεταιρισμός των εργαζομένων πρέπει να έχει πρόσβαση σε όσο το δυνατόν ευρύτερη κοινωνική προστασία. Ένα άλλο πεδίο λύσης, για την παραγωγή των κοινών που δεν έχουν καμία αξία στην αγορά, μπορεί να αναζητηθεί μέσω των κοινωνικών συνεταιρισμών. Οι τοπικές αρχές μπορούν να είναι μέλη. Τέτοιοι συνεταιρισμοί υπάρχουν στο Κεμπέκ, στην Ισπανία, στη Γαλλία, στην Πορτογαλία και στην Ιταλία. Μια απαραίτητη προϋπόθεση, λέει ο Benjamin Coriat, είναι ότι μια νέα ιδιωτική οικονομική και κοινωνική λογιστική μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την αξία που δημιουργείται. Αν λάβει κανείς υπόψη τις θετικές εξωτερικότητες που δημιουργούνται, μια ολόκληρη σειρά δραστηριοτήτων που πραγματοποιούνται από τους commoners μπορεί να γίνει κερδοφόρα.

Η ανοικτή συζήτηση με τους συμμετέχοντες δείχνει ότι η εργασία μεταξύ των συνεταιρισμών και του κόσμου των κοινών πρέπει να συνεχιστεί για να βρεθούν τα πιο προσαρμοσμένα εργαλεία σύμφωνα με τα σενάρια.

Ερωτήσεις που τέθηκαν από τον Stacco Troncoso, από το P2P Foundation,

  • Οι συνεταιρισμοί εκδημοκρατίζουν την ιδιοκτησία και την διακυβέρνηση, αλλά αμφισβητούνται άραγε για αυτά τα οποία πραγματικά παράγουν;
  • Οι συνεταιρισμοί είναι φορείς της αγοράς, ενώ τα κοινά υπάρχουν σε μεγάλο βαθμό εκτός ή στην περιφέρεια, των αγορών. Πώς μπορούν οι συνεταιρισμοί να δημιουργήσουν νέα κοινά;
  • Μπορούν οι πολυ-συμμετοχικοί συνεταιρισμοί να πολιτογραφήσουν όλους τους συμμετέχοντες στην αλυσίδα της οικονομικής αξίας; Αυτό σημαίνει ότι θα πάνε πέρα από τους ιθύνοντες της λήψης των αποφάσεων στο να συνεργαστούν με ολόκληρες κοινότητες.

Ο Pat Conaty απάντησε ότι κάθε φορά που το συνεταιριστικό κίνημα κινητοποιείται, σημαίνει ότι είμαστε σε μια κατάσταση κρίσης. Είναι αλήθεια ότι, πέρα από το ζήτημα της πώλησης των προϊόντων στην αγορά, το συνεταιριστικό κίνημα θα πρέπει να ασχοληθεί και με το ζήτημα της γης και της ενοικίασης. Οι πολυ-συμμετοχικοί συνεταιρισμοί επιτρέπουν να προσεγγίσουμε λύσεις αναδιανομής, με οριζόντια δημοκρατία. Αν κάποιος δημιουργεί κοινά, θα πρέπει κάποιος να εγγυηθεί ότι θα παραμείνουν κοινά και δεν θα “ιδιωτικοποιηθούν. Είναι ρόλος της κοινότητας το να ελέγχει την συνεταιριστική πλατφόρμα. Ο Benjamin Coriat απευθύνει έκκληση για ένα “κοινό των κοινών” (common of commons), ένα “κοινό των συνεταιρισμών” (common of the cooperatives), το οποίο θα παρέχει εγγύηση ενάντια στην ιδιωτική ιδιοποίηση. Με αυτή την έννοια, αυτό έχει να κάνει με τη “Δημοκρατία” (Republic) με την ισχυρή της αίσθηση.

Η Mayo Fuster Morell, από το Procomuns στη Βαρκελώνη, βρίσκει δύο πεδία διαστάσεων: τα κοινά ως μια αυτοδιαχειριζόμενη, συνεργατική κοινότητα, που το κάνει να μοιάζει ως έναν συνεταιρισμό και τα κοινά ως δυνατότητα πρόσβασης σε έναν κοινό πόρο, κάτι που θέτει το ερώτημα του κατά πόσον οι συνεταιρισμοί παράγουν δημόσια αγαθά.

Η πόλη της Μπαρτσελόνα αυτή τη στιγμή προσπαθεί να επανεξετάσει τις δημόσιες υπηρεσίες, με την κινητοποίηση των πολιτών: θα πρέπει να “re-municipalize” ή να “commonify”; Είναι ένα θέμα εξουσίας. Σε ένα συνεταιρισμό, οι αποφάσεις λαμβάνονται σύμφωνα με την δημοκρατική αρχή “ένα άτομο, μία ψήφος”, αλλά τα κοινά δεν είναι κατ' ανάγκη δημοκρατικά: μόνο όσοι συμμετέχουν αποφασίζουν. Εάν το 90% δεν συμβάλλει, η δύναμη περνά στο 10% που συνεισφέρει. Η Mayo θεωρεί ότι ο τομέας του open source δεν είναι τόσο ισότιμος και χωρίς αποκλεισμούς, ειδικά για τις γυναίκες. Δεν είναι απαραιτήτως αυτός ένα μοντέλο για τα κοινά.

Ο Benjamin Coriat λέει ότι οι δημόσιες υπηρεσίες συχνά γίνονται ιδιωτικοποιημένα δημόσια αγαθά. Δηλώνοντας το νερό, τον αέρα, κλπ. ως κοινά αγαθά συνεπάγεται ότι έχεις μορφές διακυβέρνησης που αποκλείουν την ατομική ιδιοκτησία πάνω σε αυτά μέσω του ελέγχου της διοικητικής δομής. Η πραγματική δύναμη δεν ανήκει στη διοίκηση, αλλά και στην κοινότητα.

Υπάρχει επίσης το ζήτημα της ενσωμάτωσης της επισφάλειας. Το πώς υφιστάμενοι συνεταιρισμοί επιλέγουν να υπερασπιστούν ή όχι ορισμένες κατηγορίες εργαζομένων; Απαντώντας σε ερώτηση του Michel Bauwens, ο Sandrino Graceffa εξηγεί ότι SMart δημιουργεί μια επιτροπή δεοντολογίας. Οι εργαζόμενοι που απευθύνονται στο SΜart (πχ. επιστάτες του Airbnb ή οδηγοί παράδοσης) είναι ευπρόσδεκτοι, αλλά δεν είναι μια πλατφόρμα που έρχεται να αναζητήσει μια λύση στην νομιμοποίηση της (όποιας) εργασίας.

Ηχητική καταγραφή της απογευματινής συνεδρίασης (μέρος 2) [διάρκεια 01:52:59]

5. Συμφωνία για το “μείνετε σε επαφή”:

Συνεργάτες όπως το REVES, πόλεις όπως η Βαρκελώνη, οργανισμοί όπως η ΔΟΕ, η Ευρωπαϊκή Συνομοσπονδία Συνδικάτων, εξεδήλωσαν το ενδιαφέρον τους να επανέλθουν και να μείνουν σε επαφή με τους διοργανωτές.

Το REVES, ο European Network of Cities for the Social Economy / Ευρωπαϊκό Δίκτυο Πόλεων για την Κοινωνική Οικονομία, ενδιαφέρεται να συμβάλει στην ανταλλαγή απόψεων με τα μέλη της. Υπάρχει ανάγκη να αυξηθεί η ευαισθητοποίηση των δημόσιων αρχών σχετικά με το θέμα -για τις διάφορες μορφές αυτής της νέας οικονομίας που αναδύεται, σχετικά με τις δυνατότητες των συνεταιριστικών πλατφορμών ως μια γενικού ενδιαφέροντος προσανατολισμού εναλλακτικής λύσης για καθαρά κερδοσκοπικά συμφέροντα, στις ήδη υφιστάμενες πρακτικές και στις πρωτοβουλίες που πρέπει να αναπτυχθούν. Όλοι μας πρέπει να προσπαθήσουμε και να διαδώσουμε ένα νέο ΟΡΑΜΑ για να κάνουμε αυτό το είδος της οικονομίας και πλατφόρμας προσιτό σε όλους. Ο Erdmuthe Klaer, Deputy Secretary General, δηλώνει ότι μπορεί να χτίσει γέφυρες με την Committee of the Regions (Επιτροπή των Περιφερειών), την Social Economy Intergroup (Διακομματική Ομάδα Κοινωνικής Οικονομίας) στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και να δούμε το πώς μπορούμε να κινητοποιήσουμε τα Διαρθρωτικά Ταμεία.

Η Mayo Fuster Morell εξηγεί ότι η δημοτική πολιτική για την συνεργατική οικονομία πρέπει να είναι συλλογική. Αυτός είναι ο λόγος που ο Επίτροπος αρμόδιος για τις SSE στην πόλη της Βαρκελώνης είναι επίσης υπεύθυνος για τα ψηφιακά. Τα Procomuns (Commons Collaborative Economies) αντιπροσωπεύουν 120 προτάσεις για την συνεργατική οικονομία στη Βαρκελώνη. Τέσσερα κριτήρια έχουν επιλεγεί για την επιλογή των πρότζεκτ στο πλαίσιο του προγράμματος CAPS, και αυτά είναι: μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, επιλογή των ανοικτών τεχνολογιών, ύπαρξη κοινωνικών στόχων και η ένταξη και ισότητα. Θεωρεί ότι είναι πολύ σημαντικό για την EESC να υποστηρίξει συνεταιριστικές πλατφόρμες.

Ο Thibaut Weber, ETUC Confederal Secretary, υποστηρίζει ότι η ψηφιακή οικονομία είναι μια ευκαιρία για την ΕΕ. Αλλά η ΕΕ δεν ενδιαφέρεται για τα κοινωνικά θέματα. Πρέπει να πολεμήσουμε την ψευδή αυτοαπασχόληση, όπως κάνουν τα συνδικάτα στη Γερμανία με την IG Metall, τους συνεταιρισμούς στην Ιταλία και στις σκανδιναβικές χώρες. Για να γίνει αυτό, οι συνεταιρισμοί και οι SSE, σε γενικές γραμμές και τα συνδικάτα, θα πρέπει να σταματήσουν να είναι ξένοι μεταξύ τους. Οι συνεταιρισμοί αντιπροσωπεύουν μορφές αλληλεγγύης, αν και το εργατικό δίκαιο δεν μπορεί να περιορίζεται μόνο στους συνεταιρισμούς.

Αυτό, βέβαια, συμπίπτει με το έργο της ΔΟΕ σχετικά με το μέλλον της εργασίας πριν από την εκατονταετηρίδα το 2019, εξηγεί η Simel Esim, Programme manager. Οι συνεταιρισμοί δεν αντικαθιστούν τις δημόσιες υπηρεσίες. Μπορούν να συμπεριλάβουν την συμμετοχή διαφορετικών ενδιαφερόμενων μερών και να δημιουργήσουν θέσεις εργασίας. Πρέπει να εργαστούμε για την απόδειξη της αποτελεσματικότητας των συνεταιρισμών.

Ως εκ τούτου, οι διοργανωτές του συνεδρίου αποφάσισαν να διατηρηθεί ένα δίκτυο μεταξύ τους και με τους κύριους συμμετέχοντες, τα δίκτυα ESS, τους δήμους, τις πόλεις, τους συνεργάτες στον κόσμο της εργασίας και των συνεταιρισμών, σε τρεις άξονες:

  • Για την αλληλο-πρόσκληση, ο ένας του άλλου, στα επόμενα συνέδρια και στο να εργαστούν πάνω στις συνεταιριστικές πλατφόρμες
  • Για να δημιουργήσουν λίστες με τα sites και τα forums τα οποία προσδιορίζουν και γράφουν κείμενα για τις εμπειρίες
  • Για να εμβαθύνουν τις ερωτήσεις με τους ερευνητές που εργάζονται σε αυτά που ζητούνται από τους επαγγελματίες.

Συνοπτικά, υπάρχουν κάποιες κατευθύνσεις που πρέπει να διερευνηθούν:

  • Καθορισμός των αναγκών για να καθοριστούν οι κατάλληλες μορφές συνεταιρισμών ή άλλων μορφών οργάνωσης, λαμβάνοντας υπόψη δύο ερωτήματα:
    • Η κυριότητα και το δικαίωμα στις πλατφόρμες, το δικαίωμα των εργαζομένων, η περιουσία, και
    • Ενσωμάτωση του κοινού συμφέροντος στις πλατφόρμες
  • Με ένα υπο-ερώτημα σχετικά με τη διαχείριση των δημόσιων υπηρεσιών.

Και λαμβάνοντας υπόψη τα διαφορετικά εθνικά νομικά πλαίσια:

  • Να εμβαθύνουμε τα θέματα διακυβέρνησης (οι συνεταιρισμοί και η δημοκρατική λειτουργία των κοινών)
  • Να υπερασπιστούμε ένα δίκαιο περιβάλλον για πειραματισμό και ανάπτυξη των συνεταιριστικών πλατφορμών.

Ηχητική καταγραφή της απογευματινής συνεδρίασης (μέρος 3) [διάρκεια 01:08:21]

Short URL

Επιμέλεια και κατασκευή ''Η γη των πιγκουίνων''

http://creativecommons.org/images/deed/by.png

Copyleft
Το περιεχόμενο αυτής της ιστοσελίδας διατίθεται με άδεια Creative Commons