και θα γνωρίσετε την αλήθεια, και η αλήθεια θα σας ελευθερώσει

Share μοιράστε

http://gdurl.com/jQRv

Εισαγωγή

Συχνά σε συζητήσεις μου για το θέμα της κάνναβης, συναντώ σχεδόν πάντα την ίδια άμεση αντίδραση/ερώτηση, “είσαι χασικλής;”. Οι πιο ήπιοι θα πάρουν την πιο συγκαταβατική έκφραση που έχουν (ότι ντε και καλά καταλαβαίνουν την “κατάσταση”) και θα πουν κάποια χαζομάρα του τύπου “είναι πολύπλοκο θέμα”, “είναι απαγορευμένη για πολύ σοβαρούς λόγους”, “είναι ναρκωτικό”, “σε σπρώχνει στα σκληρά”, κτλ., ανάλογα με το τι έχει τύχει να ακούσουν σχετικά ή τους είπαν οι γονείς ή οι γνωστοί τους. Από μια μικρή στατιστική που έκανα, κανένας τους (οι 9 στους 10) δεν ένιωσε ποτέ την ανάγκη να δει σοβαρά το θέμα, να το ψάξει λίγο παραπάνω, να βρει απλά την αλήθεια και μόνο την αλήθεια.

Έτσι και πεις καμιά κουβέντα παραπάνω, όλοι μα όλοι είναι έτοιμοι να σου κολλήσουν το “στίγμα”, παρόλο που και οι ίδιοι δεν θέλουν να τους θεωρούν ξενέρωτους και κάνουν πως, εντάξει δεν τρέχει και τίποτα. Μέσα τους όμως έχουν την βαθιά πεποίθηση ότι η κάνναβη (η μαριχουάνα, το χόρτο, το χασίς, το μαύρο, κλπ.) είναι ένα επικίνδυνο ναρκωτικό, που αν δεν σου κάνει ζημιά το ίδιο, σίγουρα θα σε οδηγήσει σε άλλα σκληρά ναρκωτικά και θα σε κάνει ναρκομανή.

Το απίστευτο στην όλη υπόθεση με την απαγόρευση της κάνναβης και όλο αυτόν τον μύθο που έχει υφανθεί τριγύρω της εδώ και δεκαετίες λόγω της απαγόρευσης και των μύθων για αυτήν, είναι ότι κανείς δεν θέλει να το ψάξει παραπέρα, κανείς δεν θέλει να το σκαλίσει, κανείς δεν θέλει να ακούσει μια εμπεριστατωμένη άποψη και την αλήθεια. Όλοι μα όλοι, κουφαίνονται ξαφνικά μόλις αναφερθεί η όποια σχετική λέξη με την κάνναβη και κλειδώνουν τα αφτιά τους και το μυαλό τους. Οι περισσότεροι θα θελήσουν να αλλάξουν θέμα (ευγενικά ή απότομα) και κάποιοι μπορεί να σε αγριοκοιτάξουν κιόλας σαν να θέλουν να σου πουν, “μην με μπλέκεις εμένα με αυτά τα πράγματα”!

Σχεδόν οι 8 στους 10 (από μια πρόχειρη στατιστική που έχω κάνει ανάμεσα σε φίλους και γνωστούς, μάλιστα μερικοί δεν μου μιλάνε κιόλας μετά από τις ερωτήσεις που τους έκανα) δεν μπορούν να καταλάβουν ή να ξεχωρίσουν στο μυαλό τους την ιατρική από την ψυχαγωγική χρήση της κάνναβης. Σχεδόν 9 στους 10 θεωρούν ότι η χρήση της κάνναβης δεν έχει καμιά ιατρική αξία (είτε γιατί έτσι τους έχουν πει ή έτσι νομίζουν, είτε γιατί δεν υπάρχουν “ιατρικά στοιχεία που να αποδεικνύουν κάτι τέτοιο”). Κανένας τους δεν γνώριζε ότι από το φυτό της κάνναβης μπορούν να εξαχθούν πολλές διαφορετικές ουσίες που εκτός από μια, όλες οι άλλες δεν είναι ψυχοδραστικές (δηλ. δεν σε φτιάχνουν και έπρεπε να τους πω ότι μόνο η THC σε φτιάχνει γιατί αλλιώς δεν καταλάβαιναν τι σημαίνει “ψυχοδραστική ουσία”) και πως η κάθε μια από αυτές έχει και διαφορετικές ιδιότητες (από μόνες τους ή/και συνδυαστικά). Φυσικά δεν ρώτησα καν για το αν γνωρίζουν τι είναι το ενδοκανναβινοειδές σύστημα. Όλοι τους δεν γνώριζαν ότι από την κάνναβη μπορούν να φτιαχτούν δεκάδες σκευάσματα, όπως βρώσιμο έλαιο, υπογλώσσιο διάλυμα σε σταγόνες ή σπρέι, ταμπλέτες, υπόθετα, κτλ., όλοι τους ήξεραν, δηλ. νόμιζαν, ότι την κάνναβη μπορείς μόνο να την καπνίσεις (σε στριφτό τσιγάρο ή σε πίπα ή σε ναργιλέ). Κανείς επίσης δεν γνώριζε για το φαρμακευτικό σκεύασμα Sativex το οποίο κυκλοφορεί στα φαρμακεία σε μορφή σπρέι και περιέχει τα κανναβινοειδή THC και CBD, είναι συνταγογραφούμενο και ενδείκνυται για την αντιμετώπιση των συμπτωμάτων της σκλήρυνσης κατά πλάκας (δεν τους ρώτησα για τα Nabinol και Marinol που περιέχουν συνθετικά κανναβινοειδή γιατί θα χάναμε την μπάλα).

Στο δια ταύτα, κάνεις τους δεν μπορούσε να μου πει αν γνωρίζει να υπάρχουν ιατρικές αποδείξεις ή έστω κάποιες μελέτες που να επιβεβαιώνουν το πόσο επικίνδυνη είναι η κάνναβη. Απλά απαντούσαν ότι: “Αφού είναι απαγορευμένη εδώ και τόσα χρόνια, άρα πρέπει να είναι πολύ επικίνδυνη” και αυτό είναι το σημείο κλειδί. Έχουμε δεχτεί ως κοινωνία, για την ακρίβεια έχουμε ενσωματώσει στην συλλογική μας νόρμα, ότι “η κάνναβη είναι απαγορευμένη και επικίνδυνη”, με μια θα λέγαμε ακούσια κοινωνική αυθυποβολή, μας έχει γίνει βίωμα ότι η κάνναβη είναι ένα πολύ επικίνδυνο ναρκωτικό και αν μας ρωτήσουν το γιατί, αναμασάμε απλά πράγματα που έχουμε ακούσει από άλλους (συνήθως από τους γονείς μας) χωρίς να το πολυσκεφτούμε και κυρίως χωρίς καμιά διάθεση να αναρωτηθούμε για το αν είναι όντως έτσι ή απλά γινόμαστε φερέφωνα κάποιων παγιωμένων απόψεων χωρίς να τις έχουμε εξετάσει πρώτα αν όντως είναι έτσι.

Αναρωτήθηκα λοιπόν γιατί να συμβαίνει αυτό, πώς την έχουμε πατήσει έτσι, ως κοινωνία, και έχουμε απεμπολήσει την κάνναβη στο πυρ το εξώτερο, όταν μάλιστα δεν έχουμε καμιά χειροπιαστή απόδειξη για την ενοχή της;
Ποιος κερδίζει από αυτό; Ποιος θα ήθελε, εσκεμμένα ίσως, να συνεχίζεται αυτή η καταδίκη; Ποιος δεν θα ήθελε να το ψάξουμε παραπάνω αλλά να αρκεστούμε στην δαιμονοποίηση της κάνναβης χωρίς πολλές ερώτησεις;

Βρήκα και μετέφρασα 5 άρθρα που ίσως να δίνουν μια απάντηση (όχι ΤΗΝ απάντηση αλλά ΜΙΑ απάντηση) σε αυτές μου τις ερωτήσεις. Επίσης, πρόσθεσα και ένα κομμάτι από την ετήσια έκθεση των Ηνωμένων Εθνών για τα ναρκωτικά για το 2016 και στο τέλος παραθέτω και μερικά βίντεο. Ελπίζω να σου δώσουν και εσένα μια απάντηση. Να ξέρεις ότι διαβάζοντας μόνο και μόνος, για την κάνναβη, κανείς δεν θα σε κατηγορήσει για “χασικλή”... οπότε διάβασε ελεύθερα και άφοβα, δεν πρόκειται να πάθεις κάτι, από το διάβασμα.

 

(άρθρο 1 από 5)

Η Επιδημία Οπιοειδών Χτυπά την Πόρτα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

(Αναδημοσίευση με μετάφραση από: Forbes, “The Opioid Epidemic Hits The European Union”, CJ Arlotta, Contributor, Aug 9, 2016 @ 11:20 AM)

Οι ΗΠΑ δεν είναι η μόνη χώρα στην οποία συμβαίνει μια επιδημία οπιοειδών. Σε πολλές χώρες και από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού παρατηρείται επίσης μια αύξηση της μη ιατρικής χρήσης συνταγογραφούμενων παυσίπονων.

Υπήρξαν 18.893 θάνατοι που αφορούσαν την χρήση συνταγογραφούμενων οπιοειδών στις ΗΠΑ το 2014, έως και 16% παραπάνω από το 2013, σύμφωνα με το Εθνικό Κέντρο Στατιστικών Υγείας (National Center for Health Statistics, NCHS). Η κυβέρνηση Ομπάμα κατηγορούσε τα συνθετικά οπιοειδή για την αύξηση των θανάτων που σχετίζονται με τα συνταγογραφούμενα οπιοειδή. Οι θάνατοι που οφείλονται σε φάρμακα, όπως η φεντανύλη και η τραμαδόλη αυξήθηκαν κατά 79% από το 2013-2014.

http://gdurl.com/nboy

Αυτή η φωτογραφία αρχείου, από την 19 Φεβρουαρίου 2013, δείχνει χάπια OxyContin σε ένα φαρμακείο στο Μονπελιέ, Vt. (AP Photo/Toby Talbot, File)

Μια νέα έρευνα, που διενεργήθηκε από ερευνητές στο RTI International, εξέτασε την μη ιατρική χρήση συνταγογραφούμενων φαρμάκων σε πέντε ευρωπαϊκές χώρες, τη Δανία, τη Γερμανία, την Ισπανία, τη Σουηδία και το Ηνωμένο Βασίλειο.

Οι ερευνητές εκτίμησαν ότι το ποσοστό της μη ιατρικής χρήσης οπιοειδών στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι σχεδόν στο 14%. Από τις πέντε χώρες που μελετήθηκαν, τα οπιούχα και τα ηρεμιστικά βρέθηκε να είναι οι πιο διαδεδομένες κατηγορίες συνταγογραφούμενων ψυχοθεραπευτικών.

Μπορούμε να μάθουμε πολλά από την ΕΕ όσον αφορά το πώς να συνταγογραφούνται τα οπιοειδή στο πλαίσιο του εθνικού συστήματος υγείας”, δήλωσε ο Scott Novak, Ph.D., senior developmental epidemiologist στο RTI International, σε ένα μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. “Συνήθως το μοντέλο της ΕΕ είναι ότι στους ασθενείς δεν παρέχονται οπιοειδή παρά μόνο ως την τελευταία γραμμή θεραπείας. Στις ΗΠΑ, υπάρχει μια νέα τάση σε αυτό τώρα, οι γιατροί πλέον δεν συνταγογραφούν ένα οπιοειδές από την πρώτη επίσκεψη στο ιατρείο τους σε έναν νέο ασθενή ή για μια νέα κατάσταση σε έναν τακτικό ασθενή, όταν συμβαίνει να υπάρξει μια νέα κατάσταση. Ο στόχος τώρα στις ΗΠΑ είναι να δοκιμαστούν άλλα μη οπιοειδή ως πρώτη επιλογή, ειδικά για συνθήκες όπου η επί εικοσιτετραώρου διαχείριση του πόνου δεν είναι απαραίτητη”.

Οι ερευνητές συνέλεξαν στοιχεία από έρευνες στον γενικό πληθυσμό που διεξήχθησαν το 2014. Οι πληροφορίες, όπως οι λεπτομέρειες σχετικά με την ηλικία, το φύλο και τη φυλή ήταν αυτο-αναφερόμενες. Οι ερευνητές εξέτασαν επίσης εάν οι ερωτηθέντες είχαν χρησιμοποιήσει ποτέ συνταγογραφούμενο φάρμακο για την ευφορία ή για την αυτο-θεραπεία μιας ιατρικής κατάστασης με κάποιο άλλο συνταγογραφούμενο φάρμακο από ότι το προτεινόμενο.

Μάθαμε, επίσης ότι, οι επιλογές μη οπιοειδών είναι εξίσου αποτελεσματικές στη θεραπεία του πόνου, συμπεριλαμβανομένων και των over-the-counter φαρμάκων όπως η ασπιρίνη, καθώς και των μη οπιοειδών/φαρμακολογικών επιλογών (γκαμπαπεντίνη, πρεγκαμπαλίνη)”, μας είπε.

Ωστόσο, μαθαίνουμε ότι η γκαμπαπεντίνη και πρεγκαμπαλίνη γίνονται όλο και πιο δημοφιλείς μεταξύ των ατόμων που προηγουμένως έκαναν κατάχρηση. Ως εκ τούτου, μια νέα συγκριτική έρευνα θα πρέπει να διεξαχθεί ώστε να μπορέσουμε να καταλάβουμε το πώς τα διαφορετικά περιβάλλοντα υγειονομικής περίθαλψης και τα πρότυπα συνταγογράφησης συνδέονται με την μη ιατρική χρήση και τις αρνητικές πρακτικές κατανάλωσης που αυξάνουν τον κίνδυνο υπερδοσολογίας και εθισμού.

Δεν είναι το ότι οι κατοίκους των ΗΠΑ και της ΕΕ είναι πολύ διαφορετικοί σε φυσιολογία ή γενετικά. Ενώ είναι πιθανό να παίζουν ρόλο κάποιες κληρονομικές διαφορές στα γονίδια και την γενετική έκφραση στον τρόπο με τον οποίο τα οπιοειδή μεταβολίζονται και, ως εκ τούτου, παράγουν συναισθήματα της ευχαρίστησης. Ωστόσο, αυτές οι γενετικές διαφορές δεν μπορούν να εξηγήσουν την τεράστια μεταβολή που βλέπουμε στην μελέτες ανθρώπινης παρατήρησης που μετρούν τον αριθμό αυτών που κάνουν κατάχρηση των συνταγογραφούμενων φαρμάκων σε κάθε χώρα. Ως εκ τούτου, ενώ τα γονίδια μπορεί να έχουν κάποιο ρόλο, είναι πιθανό ότι οι περιβαλλοντικές διαφορές μεταξύ των χωρών είναι που μπορεί να ευθύνονται σε μεγαλύτερο βαθμό για τα προβλήματα που συνδέονται με την κατάχρηση των συνταγογραφούμενων φαρμάκων”.

 

(άρθρο 2 από 5)

Η Χρήση Ουσιών στην Αμερική σε σύγκριση με την Ευρώπη, σε 10 χάρτες

(Αναδημοσίευση με μετάφραση από: RECOVERY BRANDS, “Drug Use in America vs. Europe, in 10 maps”)

http://gdurl.com/L-Je

Η κατάχρηση ουσιών* έχει τεράστιο αντίκτυπο σε πολλούς τομείς της κοινωνίας: στην παραγωγικότητα των εργαζομένων, στην εγκληματικότητα, στην ποιότητα ζωής, στην προσφορά υγειονομικής περίθαλψης, στην έλλειψη στέγης, στις φυλακές, στην ευημερία των παιδιών και σε πολλά άλλα. Η προσέγγιση κάθε χώρας για την αντιμετώπιση των κοινωνικών και οικονομικών ζητημάτων που τίθενται από τις παράνομες ουσίες και τα φάρμακα -από την αποποινικοποίηση της κατοχής ναρκωτικών στην Ισπανία και την Πορτογαλία στον Πόλεμο Κατά των Ναρκωτικών στις ΗΠΑ- είναι μοναδική. Τα έθνη του κόσμου έχουν λάβει την κατάχρηση ουσιών πολύ σοβαρά και η συλλογή δεδομένων είναι ένα σημαντικό μέρος των προσπαθειών τους για την αντιμετώπιση των παράνομων ουσιών. Οι περισσότερες χώρες επενδύουν τόσο στις εγχώριες όσο και στις διεθνείς προσπάθειες για να μελετήσουν και να ποσοτικοποιήσουν το πρόβλημα της χρήσης των ουσιών και τις επιπτώσεις αυτών στην καθημερινή ζωή των πολιτών τους.
* Γίνεται αναφορά και στα ναρκωτικά αλλά και στα φάρμακα που περιέχουν ναρκωτικές ουσίες (κυρίως οπιοειδή). Η λέξη “drug” χρησιμοποιείται και με τις δυο έννοιες, δηλ. και ως ναρκωτικό (narcotic) και ως φάρμακο. Επίσης σε αυτήν εδώ την μελέτη συμπεριλαμβάνεται και το αλκοόλ.

Η Ευρώπη είναι ένα ενδιαφέρον σημείο αναφοράς για σύγκριση με τις οικονομικές και κοινωνικές πολιτικές των ΗΠΑ. Ως μια συλλογή εθνών με διαφορετικά μεγέθη και οικονομικές συνθήκες, μπορεί να χρησιμεύσει ως ένα μέσο για τη μελέτη των κοινωνικών τάσεων στις ουσίες. Μοιάζουν πολύ με τις μεμονωμένες πολιτείες των ΗΠΑ, ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες έχουν πιο σημαντικά προβλήματα με τις ουσίες από άλλες, καθώς επίσης έχουν και διαφορετικές κοινωνικές συνθήκες και προσεγγίσεις σε θέματα κατάχρησης ουσιών. Κάθε χώρα αντιμετωπίζει το πρόβλημα των παράνομων ναρκωτικών από πολλαπλές κατευθύνσεις: από τη δίωξη του εμπορίου ναρκωτικών για να παταχθούν οι πωλήσεις ναρκωτικών έως τις κοινότητες για τη στήριξη των υπηρεσιών αποκατάστασης που βοηθούν τους χρήστες ουσιών να απαλλαγούν από τον εθισμό τους.

Τα παρακάτω διαγράμματα και χάρτες δείχνουν μια θλιβερή πραγματικότητα: Η Αμερική, σε σύγκριση με τα ευρωπαϊκά έθνη, είναι στις πέντε πρώτες χώρες για σχεδόν κάθε εθνική μέτρηση στην κατάχρηση ουσιών. Και ενώ ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες εμφανίζονται στην πρώτη πεντάδα πιο συχνά από άλλες, καμία τους δεν εμφανίζεται με την ίδια συνέπεια όπως οι ΗΠΑ. Αυτό προσφέρει μια ευκαιρία για να καταλάβουμε το τι λειτουργεί και το τι όχι για τις διαφορετικές κοινωνίες και, ενδεχομένως, για να βρούμε τρόπους για να καθορίσουμε το δικό μας.

Η χρήση του αλκοόλ μεταξύ των εθνών

http://gdurl.com/KCk8

Σε σύγκριση με κάθε άλλη ουσία που μελετήθηκε, το αλκοόλ -μια νόμιμη ουσία για ενήλικες- παγκοσμίως χρησιμοποιείται πολύ πιο συχνά από οποιοδήποτε άλλη ουσία. Όλα τα έθνη στην πρώτη πεντάδα για την αυτο-αναφερόμενη χρήση του αλκοόλ από ενήλικες κατά τον τελευταίο χρόνο δείχνουν ποσοστά πάνω από το 85%. Επιπλέον, οι ΗΠΑ δεν εμφανίζονται στην πρώτη πεντάδα. Το στερεότυπο του ότι οι Ευρωπαίοι είναι πότες του κρασιού και της μπύρας φαίνεται να ισχύει, καθώς υπάρχουν πολλές ευρωπαϊκές χώρες που χρωματίζονται πιο κόκκινες από ότι οι ΗΠΑ στον παραπάνω χάρτη. Αξίζει να σημειωθεί ότι, η Τουρκία (ένα κατά 99,8% μουσουλμανικό έθνος) έχει εξαιρετικά χαμηλό ποσοστό χρήσης αλκοόλ μεταξύ των ευρωπαϊκών εθνών (μην ξεχνάμε ότι η έρευνα στηρίζεται σε αυτο-αναφερόμενα στοιχεία και στον μουσουλμανισμό το αλκοόλ είναι απαγορευμένο).

Η χρήση της κάνναβης: Η Αμερική τραβά μπροστά

http://gdurl.com/eUQF

Σε αντίθεση με τα ποσοστά χρήσης του αλκοόλ, οι ΗΠΑ είναι κοντά στην κορυφή της λίστας, όταν πρόκειται για τη χρήση κάνναβης. Ενώ οι ΗΠΑ βρίσκεται στη δεύτερη θέση, σύμφωνα με το Γραφείο των Ηνωμένων Εθνών (UN) για τα Ναρκωτικά και το Έγκλημα, το υψηλό αποτέλεσμα που αναφέρεται για την Ισλανδία είναι αμφιλεγόμενο. Κατά το έτος πριν από την έρευνα που κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η Ισλανδία ήταν η Νο 1 χώρα στην της χρήσης κάνναβης στον κόσμο, μια έρευνα σε σχολεία είχε βρει ότι τα ποσοστά χρήσης σε μαθητές είναι εξαιρετικά χαμηλά: μόνο 34 στους χίλιους. Αυτές οι μελέτες των UN συνδυάζουν στοιχεία από διαφορετικές πηγές, συχνά αυτο-αναφερόμενες από τις χώρες και οι μεθοδολογικές διαφορές μπορεί να οδηγήσουν σε ανωμαλίες όπως αυτήν. Αξίζει να σημειωθεί ότι, η Ολλανδία, η οποία είναι διάσημη για τη ελεύθερη στάση της απέναντι στην κάνναβη, δεν βρίσκεται καν στην πρώτη πεντάδα -επισκιάζεται από την Ισπανία, την Δημοκρατία της Τσεχίας και τη Γαλλία.

Η τιμή της κάνναβης σε όλο τον κόσμο

http://gdurl.com/9qxG

Στις ΗΠΑ φαίνεται πως υπάρχει μια τυπική λιανική τιμή στα $10 με $15 ανά γραμμάριο μαριχουάνας, και στην Ευρώπη, οι τιμές είναι συχνά ακόμη μεγαλύτερες. Στην Νορβηγία και στην Φινλανδία το κόστος κυμαίνεται στα $20 με $25 ανά γραμμάριο, με χώρες όπως η Κύπρος, η Μάλτα και η Ισλανδία να ανεβαίνει η τιμή στα $25 με $35 ανά γραμμάριο. Αν και οι ακριβείς στατιστικές σχετικά με το παράνομο εμπόριο μπορεί να είναι δύσκολο να επιτευχθούν, τα στοιχεία αυτά δείχνουν ότι δεν έχει σημασία το πού βρίσκεσαι, η αγορά ουσιών μπορεί γρήγορα να εξελιχθεί σε μια ακριβή συνήθεια.

Συγκρίνοντας τη χρήση κοκαΐνης

http://gdurl.com/4OwQ

Όταν πρόκειται για την ετήσια χρήση κοκαΐνης, οι ΗΠΑ είναι στην πρώτη θέση μαζί με την Ισπανία, μια χώρα που έχει από μόνη της μια κρίση στην χρήση των ναρκωτικών. Η Ισπανία και η Πορτογαλία προσφέρουν μια ενδιαφέρουσα αντίθεση: Και οι δύο έχουν αποποινικοποιήσει την κατοχή όλων των ναρκωτικών, και των “μαλακών” και των “σκληρών”, κατά την τελευταία δεκαετία, με επίκεντρο της πολιτικής τους να είναι τα πρόστιμα και η προσφορά θεραπείας για τους χρήστες διατηρώντας τις ποινές φυλάκισης μόνο για τους εμπόρους.

Αν και η Πορτογαλία έχει μια ιστορία επιτυχίας και αποτελεί ένα μοντέλο για άλλες χώρες, όπως η Ισπανία και η Ιταλία, η επιτυχία της Ισπανίας είναι αναμφισβήτητα ανακατεμένη. Υπάρχει βέβαια ένας αριθμός από διαφορές μεταξύ των δύο χωρών -όπως αυτή της αποκεντρωμένης κυβέρνησης της Ισπανίας, η οποία επιτρέπει στις περιφέρειες να θέσουν τις δικές τους πολιτικές για τα ναρκωτικά και την ύπαρξη μιας μεγάλης ακτογραμμής όπου υπάρχουν πολλές διαδρομές για το λαθρεμπόριο ναρκωτικών από τη Βόρεια Αφρική, κάτι που δείχνει δεν υπάρχει μια λύση τύπου ένας-τρόπος-που-να-ταιριάζει-με-όλα στην κατάχρηση ουσιών.

Η ανεξέλεγκτη χρήση οπιοειδών στις ΗΠΑ

http://gdurl.com/CDoE

Δυστυχώς, το ποσοστό στην Αμερική των ενηλίκων που κάνουν χρήση οπιοειδών είναι πολύ πιο μπροστά από οποιαδήποτε ευρωπαϊκή χώρα. Η διαφορά είναι ακόμη πιο έντονη από ότι έχουμε δει στην σύγκριση της χρήσης κοκαΐνης ή κάνναβης στις ΗΠΑ σε σχέση με την Ευρώπη. Αυτή η κατηγορία φαρμάκων περιλαμβάνει συνταγογραφούμενα φάρμακα, όπως το OxyContin, το οποίο αντιπροσωπεύει σχεδόν το 94% του συνόλου της χρήσης των οπιοειδών στις ΗΠΑ. Τα οπιοειδή, τα οποία συντίθενται σε εργαστήρια, είναι διακριτά από τα οπιούχα όπως η ηρωίνη (που αποτελεί το άμεσο προϊόν της καλλιέργειας παπαρούνας οπίου). Λίγες χώρες έχουν αξιόπιστα στατιστικά ειδικά για την χρήση των οπιούχων λόγω του κοινωνικού στίγματος που υπάρχει για τα παράνομα ναρκωτικά, αλλά ξέρουμε ότι οι ΗΠΑ είναι συγκρίσιμες με πολλές χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, όπως η Λευκορωσία και η Βουλγαρία, όπου έχει αναφερθεί ότι υπάρχουν περίπου πέντε χρήστες ανά 1.000 άτομα.

Τα συνταγογραφούμενα παυσίπονα και η ηρωίνη κατατάσσονται στις πιο εθιστικές ουσίες. Η εξάρτηση στα οπιούχα και στα οπιοειδή μπορεί να είναι αρκετά ισχυρή, αλλά η αποκατάσταση κατάχρησης ουσιών μπορεί να βοηθήσει. Επισκεφθείτε το Rehabs.com για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με μια ποικιλία χαρακτηριστικών θεραπείας και τύπων -συμπεριλαμβανομένων και της εποπτευόμενης απεξάρτησης, της θεραπείας με ιατρική υποστήριξη, τα προγράμματα διατήρησης οπιοειδών και άλλες αποτελεσματικές θεραπείες.

Οι ΗΠΑ πρώτες στην χρήση διεγερτικών τύπου αμφεταμινών

http://gdurl.com/h78h

Η σειρά “Breaking Bad” μπορεί να μην ήταν και τόσο μακριά σχετικά με την φανταστική απεικόνιση της πραγματικότητας για τα παράνομα διεγερτικά στην Αμερική. Κατά κεφαλήν, οι ΗΠΑ έχουν ένα πολύ υψηλότερο ποσοστό χρήσης διεγερτικών τύπου αμφεταμίνης -μια κατηγορία που συμπεριλαμβάνει την μεθαμφεταμίνη και το ectasy- από οποιαδήποτε ευρωπαϊκή χώρα. Ακόμη και η δεύτερη στην κατάταξη Εσθονία, έχει σχεδόν το μισό ποσοστό από αυτό της Αμερικής στην χρήση των αμφεταμινών.

Μια ματιά στις συλλήψεις που σχετίζονται με τα ναρκωτικά

http://gdurl.com/n2pY

Οι ΗΠΑ έχουν τη φήμη της εφαρμογής σκληρών πρακτικών στην επιβολή του νόμου και στις ποινικές κυρώσεις, όταν πρόκειται για την χρήση ναρκωτικών, για την κατοχή ή την πώληση. Όπως ήταν αναμενόμενο, κατατάσσονται ψηλά στη λίστα των συνολικών συλλήψεων που συνδέονται με τα ναρκωτικά -τοποθετώντας τες στο Νο 2 συνολικά. Ωστόσο, αυτό ωχριά σε σύγκριση με την Ισπανία -και αυτό αποτελεί μια ειρωνεία, αφού πρόκειται για μια χώρα στην οποία η κατοχή ναρκωτικών δεν αποτελεί πλέον ποινικό αδίκημα. Αυτό όμως δείχνει και την τεράστια πρόκληση που αντιμετωπίζει η Ισπανία ως ένας σταθμός για τους λαθρεμπόρους όλων των τύπων των ναρκωτικών από όλο τον κόσμο -ακόμα και Καναδοί έχουν συλληφθεί στην προσπάθεια τους να φέρουν παράνομες ουσίες στην Ισπανία.

Θάνατοι ετησίως από υπερβολική δόση ναρκωτικών κατά έθνος

http://gdurl.com/QeAf

Όταν πρόκειται για θανάτους από υπερβολική δόση ναρκωτικών σε ετήσια βάση, οι ΗΠΑ είναι σχεδόν στην ίδια θέση μαζί με την Εσθονία, μια μικρή χώρα της Βαλτικής, όπου το επικίνδυνο ισχυρό οπιοειδές φαιντανύλη έρχεται λαθραία από τη Ρωσία. Ωστόσο, πρέπει να επισημανθεί ότι οι στατιστικές αυτές βασίζονται σε πιστοποιητικά θανάτου που εκδίδονται από ιατρούς και οι μελέτες έχουν δείξει ότι μπορεί να υπάρχουν σημαντικές διακυμάνσεις σε αυτά που οι γιατροί γράφουν στις σχετικές τους εκθέσεις στα πιστοποιητικά θανάτου, τόσο σε πολιτιστικό όσο και σε ατομικό επίπεδο.

Εθνική διαθεσιμότητα κέντρων αποτοξίνωσης

http://gdurl.com/KxHi

Οι ΗΠΑ είναι κοντά στον μέσο όρο όταν πρόκειται για τον αριθμό των κέντρων απεξάρτησης που αναλογούν κατά κεφαλήν. Ωστόσο, να έχετε κατά νου ότι αυτή η στατιστική δεν λαμβάνει υπόψη τον αριθμό των ασθενών ανά κέντρο, ο οποίος μπορεί να διαφέρει από χώρα σε χώρα και δεν είναι διαθέσιμος για πολλές χώρες. Η Ιρλανδία, διαβόητη για το στερεότυπο του αλκοολισμού, έχει πολλούς πότες αλκοόλ, όπως φαίνεται σε προηγούμενο διάγραμμα, αλλά επίσης έχει και πολλά κέντρα αποτοξίνωσης για να τους βοηθήσουν -περίπου 39% περισσότερα από την δεύτερη στην κατάταξη χώρα. Η Σλοβακία κατατάσσεται δεύτερη στην λίστα αυτή, λόγω του ότι έχει πολλά κέντρα αποτοξίνωσης που χρηματοδοτούνται από το κράτος.

Αριθμός ατόμων σε θεραπεία για κατάχρηση ουσιών

http://gdurl.com/TdGV

Όπως φαίνεται από τους παραπάνω χάρτες, μπορεί οι ΗΠΑ να έχουν ένα πολύ μεγαλύτερο πρόβλημα με πολλές ουσίες από ότι έχουν οι περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες -αλλά ενθαρρυντικά, ένα σημαντικό μέρος αυτών των ανθρώπων παίρνουν επίσης βοήθεια για τους εθισμούς τους. Σε σύγκριση με τις χώρες που έχουν δείξει επίσης σημαντικά προβλήματα με τη χρήση ουσιών στους πληθυσμούς τους, όπως η Ισπανία και η Εσθονία, οι Αμερικανοί φαίνεται να είναι πιο δραστήριοι στην αναζήτηση ή/και στην λήψη θεραπείας: 75% υψηλότερη από την δεύτερη Μάλτα. Δυστυχώς, ο αριθμός των ατόμων που υποβάλλονται σε θεραπεία για κατάχρηση ουσιών και τοξικομανία εξακολουθεί να επισκιάζεται από τον εντυπωσιακό αριθμό των ανθρώπων που χρησιμοποιούν ουσίες για να αρχίσουν.

Που να βρεις βοήθεια για να αντιμετωπίσεις την τοξικομανία

Η κατάχρηση ουσιών είναι ένα παγκόσμιο πρόβλημα και καμιάς χώρας οι πολίτες δεν έχουν ανοσία απέναντι στους κινδύνους και τις επιβλαβείς συνέπειες της κατάχρησης του αλκοόλ και των ουσιών. Αλλά όλα τα έθνη αναγνωρίζουν τη σημασία του αγώνα ενάντια σε αυτά, σε κοινωνικό, τοπικό και προσωπικό επίπεδο. Αν έχεις αποφασίσει να ζητήσεις βοήθεια, πάνω στο θέμα της χρήσης ουσιών, αξίζεις να έχεις μια επαγγελματική βοήθεια που να έχει σχεδιαστεί για να καλύψει τις ανάγκες σου. Επισκέψου το Rehabs.com σήμερα για να βρεις τα προγράμματα θεραπείας, αποκατάστασης και αποτοξίνωσης που ταιριάζουν σε εσένα. Με την κατάλληλη βοήθεια, μπορείς να αντιμετωπίσεις τον εθισμό σου -και να παλέψεις.

Πηγές:

Δίκαιη χρήση
Μη διστάσεις να μοιραστείς τις εικόνες που υπάρχουν σε αυτή τη σελίδα. Απλά ζητάμε να αναφερθείς στην πηγή, παρέχοντας στους αναγνώστες σου έναν σύνδεσμο προς αυτή τη σελίδα.

 

(άρθρο 3 από 5)

Αντιμετωπίζει η ΕΕ μια επικείμενη επιδημία οπιοειδών;

(Αναδημοσίευση με μετάφραση από: USNEWS, “Is the EU Facing the Next Opioid Epidemic?”, By Kimberly Leonard, Staff Writer, Aug. 3, 2016, at 8:01 p.m.)

Αν και η ΕΕ εξακολουθεί να είναι πίσω από τις ΗΠΑ, τα ποσοστά της κατάχρησης συνταγογραφούμενων φαρμάκων είναι υψηλότερα από το αναμενόμενο.

http://gdurl.com/oaNQ

Τα ποσοστά κατάχρησης συνταγογραφούμενων φαρμάκων σε ορισμένες χώρες της Ευρώπης βρέθηκαν να είναι υψηλότερα από ότι αναμενόταν. (Istockphoto)

Μια νέα μελέτη δείχνει ότι ορισμένες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης εμφανίζουν ανησυχητικά επίπεδα στην κατάχρηση επικίνδυνων, εθιστικών συνταγογραφούμενων παυσίπονων, δημιουργώντας κάποιο τρόμο στο ότι θα ακολουθήσουν τα αντίστοιχα επίπεδα στις ΗΠΑ, τα οποία τα τελευταία χρόνια αντιμετωπίζονται εκεί ως μια θανατηφόρα επιδημία.

Η μελέτη που δημοσιεύτηκε στο BMC Psychiatry δείχνει ότι τα επίπεδα δεν έχουν φθάσει μεν στα ίδια ποσοστά κατάχρησης, όπως στις ΗΠΑ, αλλά εξακολουθούν να είναι υψηλότερα από ότι οι ερευνητές ανέμεναν να είναι.

Προς το παρόν δεν ξέρουμε αν βλέπουμε μια σταθερή πορεία ή αν έχουμε την έναρξη ενός παλιρροϊκού κύματος”, λέει ο Scott Novak, επικεφαλής ερευνητής της μελέτης και ένας ανώτερος ερευνητής επιστημόνων στο RTI International.

Αυτό συμβαίνει παρά το γεγονός ότι το “doctor shopping” (το να πηγαίνει κάποιος σε πολλούς γιατρούς για να του συντογραφήσουν την ίδια συνταγή), είναι πιο δύσκολο να γίνουν σε χώρες που έχουν καθολικά συστήματα υγειονομικής περίθαλψης. Οι γιατροί τείνουν να τους αναθέτουν σε περιφερειακή βάση, με μεγαλύτερο συντονισμό της φροντίδας και οι ασθενείς συχνά πρέπει να περιμένουν μέρες ή εβδομάδες για να κλείσουν ένα ραντεβού. Στις ΗΠΑ, όπου το doctor shopping αναφέρεται ως o κύριος τρόπος για τους ανθρώπους για να αποκτήσουν πρόσβαση σε συνταγογραφούμενα φάρμακα, το σύστημα είναι πιο κατακερματισμένο.

http://gdurl.com/B6YX

Για να συγκεντρωθούν τα στοιχεία για τη μελέτη, οι ερευνητές ρώτησαν 22.077 συμμετέχοντες το 2014 σε πέντε ευρωπαϊκές χώρες, μεταξύ των οποίων η Δανία, η Γερμανία, η Μεγάλη Βρετανία, η Ισπανία και η Σουηδία. Ρώτησαν σχετικά με την κατάχρηση συνταγογραφούμενων παυσίπονων -στα οποία περιλαμβάνονται η οξυκωδόνη και η υδροκωδόνη και τα οποία αναφέρονται ως οπιοειδή- καθώς και για υπνωτικά, όπως ηρεμιστικά, και για διεγερτικά όπως το Adderall, που συχνά συνταγογραφείται για μαθησιακές δυσκολίες. Οι ερωτηθέντες κυμαίνονταν σε ηλικία από τα 12 έως τα 49 χρόνια.

Η Ισπανία παρουσίασε τη μεγαλύτερη χρήση στα οπιοειδή για μη ιατρικούς σκοπούς και η Μεγάλη Βρετανία κατέλαβε την δεύτερη θέση. Η Γερμανία είχε τις χαμηλότερες εκτιμήσεις, όχι μόνο για τα οπιοειδή, αλλά και για τα ηρεμιστικά και τα διεγερτικά, επίσης.

http://gdurl.com/ZBcp

Ευρέως συλλεχθέντα δεδομένα από τις ΗΠΑ τα τελευταία χρόνια έχουν αποκαλύψει την έκταση του προβλήματος με τα οπιοειδή εκεί: Οι θάνατοι από υπερβολική δόση έχουν ξεπεράσει αυτούς από τα τροχαία ατυχήματα, ως την νούμερο 1 αιτία θανάτου από τραυματισμό. Συχνά, εκείνοι που εθίζονται στα συνταγογραφούμενα παυσίπονα στρέφονται στην ηρωίνη, η οποία έχει παρόμοιες επιπτώσεις στον εγκέφαλο και είναι μια σχετικά φθηνότερη εναλλακτική λύση.

Αλλά η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχει τέτοια συστηματική προσέγγιση για τη συλλογή δεδομένων για τη δημόσια υγεία πάνω στον εθισμό και στερείται επίσης χρηματοδότησης για να πράξει κάτι τέτοιο. Για τη μελέτη, οι ερευνητές έπρεπε να προσλάβουν ενεργά συμμετέχοντες, το οποίο θέτει κάποιους περιορισμούς σχετικά με τα αποτελέσματα. Επίσης, δεν εξετάστηκαν οι συνέπειες της χρήσης ναρκωτικών, συμπεριλαμβανομένων των τροχαίων ατυχημάτων ή των επισκέψεων στο τμήμα επειγόντων περιστατικών, αν και είναι γνωστό ότι οι ΗΠΑ έχουν υψηλότερη συχνότητα εμφάνισης και των δύο.

Η κατάχρηση ουσιών χωρίζεται σε αρκετές κατηγορίες, όπως: η παραλαβή φαρμάκου από κάποιον που δεν είναι γιατρός ή η λήψη ενός φαρμάκου με έναν τρόπο που είναι διαφορετικός από αυτόν που ανατέθηκε, μεταξύ άλλων και σε υψηλότερες δόσεις ή με την εισπνοή από την μύτη. Περιλαμβάνονται επίσης και η απόκτηση ενός φαρμάκου παράνομα ή μέσω προσποίησης ότι κάποιος έχει τα συμπτώματα με αποτέλεσμα να λαμβάνει το συνταγογραφούμενο φάρμακο.

Η κατάχρηση οπιοειδών συμβαίνει παρά το γεγονός ότι οι γιατροί τείνουν να είναι πιο προσεκτικοί στην Ευρώπη σχετικά με τη συνταγογράφηση παυσίπονων, λέει ο Novak. “Σε ένα ευρωπαϊκό μοντέλο θεραπείας δεν θα φτάσει στην παροχή ενός οπιούχου παρά μόνο μέχρι να είναι η τελευταία λύση”, λέει.

Αυτός είναι ίσως και ένας από τους λόγους που οι ερευνητές διαπίστωσαν οι περισσότεροι άνθρωποι λαμβάνουν αυτά τα φάρμακα από την οικογένεια ή τους φίλους τους και μερικές φορές από τα “φαρμακεία” στο διαδίκτυο.

http://gdurl.com/gw7Z

Πηγές της μη ιατρικής χρήσης συνταγογραφούμενων φαρμάκων μεταξύ των χρηστών, 2014. Από το RTI INTERNATIONAL

Παρόλα αυτά, υπάρχουν οκτώ φορές περισσότερες πιθανότητες οι άνθρωποι να κάνουν κατάχρηση συνταγογραφούμενων παυσίπονων αν είχαν λάβει μια τέτοια συνταγή πριν (εθισμός). Ενώ χώρες στην Ευρώπη δεν έχουν συστήματα παρακολούθησης συνταγογραφούμενων φαρμάκων, διατηρούν ωστόσο ιατρικά αρχεία σε ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων, μειώνοντας έτσι την ανάγκη για να αποκτήσουν τέτοια συστήματα. Ορισμένες πολιτείες στις ΗΠΑ έχουν τέτοια συστήματα. “Τα ανοίγματα μέσα στα οποία μπορεί να διαφύγουν οι ασθενείς [στις ΗΠΑ] είναι σαφώς μεγαλύτερα από ότι είναι στην ΕΕ”, λέει ο Novak. “Ακόμα κι αν δεν έχουν ένα πρόγραμμα παρακολούθησης των συνταγογραφούμενων φαρμάκων, ωστόσο έχουν άλλα χαρακτηριστικά σε όλο το σύστημα που εξυπηρετούν την ίδια λειτουργία”.

Άλλα ευρήματα από την έκθεση έδειξαν ότι οι άνθρωποι είχαν περισσότερες πιθανότητες να κάνουν κατάχρηση συνταγογραφούμενων φαρμάκων αν είχαν μια σεξουαλικά μεταδιδόμενη ασθένεια, HIV, μια ψυχική ασθένεια ή είχαν συλληφθεί σε νεαρή ηλικία. Οι άνθρωποι που ήταν άνεργοι ή είχαν εγκαταλείψει το εργατικό δυναμικό ήταν επίσης πιθανότερο να κάνουν κατάχρηση συνταγογραφούμενων φαρμάκων.

Σε αντίθεση με τις τάσεις που παρατηρούνται στις ΗΠΑ, στις οποίες η κατάχρηση συνταγογραφούμενων φαρμάκων είναι υψηλότερη μεταξύ των λευκών, στην Ευρώπη εμφανίζονται υψηλότερα ποσοστά κατάχρησης των φαρμάκων, μεταξύ άλλων φυλών. Η φυλή στην Ευρώπη υπολογίζεται με διαφορετικό τρόπο από ότι στις ΗΠΑ, έτσι οι ερευνητές περιορίζονται σε περιγραφές ως λευκοί και μη-λευκοί, επικαλούμενοι το πώς οι άνθρωποι αυτο-αναφέρονται στην φυλή τους. Οι μη λευκοί ήταν σε δυσανάλογα μικρότερο μερίδιο στους ερωτηθέντες, μόλις το 7%, αλλά βρέθηκαν να έχουν υψηλότερη συχνότητα εμφάνισης χρήσης συνταγογραφούμενων φαρμάκων σε όλες τις κατηγορίες.

Ο Novak επισημαίνει ότι οι μη-λευκοί στις χώρες αυτές είναι συχνά οι μετανάστες που αντιμετωπίζουν φυλετικό διαχωρισμό και έχουν κατώτερη κοινωνικοοικονομική κατάσταση. “Αντιμετωπίζουν μεγάλη πίεση και από αυτό μπορεί να προέλθει η ανάγκη για την ανακούφιση με συνταγογραφούμενα φάρμακα”, λέει.

Οι ευρωπαϊκές χώρες διαφέρουν ως προς τον τρόπο που αντιμετωπίζουν την κατάχρηση συνταγογραφούμενων φαρμάκων σε όλη τη Σκανδιναβία, λέει ο Novak, με τα κέντρα θεραπείας και τα προγράμματα ανταλλαγής βελονών.

Τα προβλήματα σχεδόν κατανέμονται ομοιόμορφα μεταξύ των χωρών, αλλά κάποιοι εργάζονται για την αντιμετώπισή τους και με την πάροδο του χρόνου θα δούμε αν οι θεσμικές προσεγγίσεις λειτουργήσουν μακροπρόθεσμα για πολλές γενιές”, λέει.

 

(άρθρο 4 από 5)

Η Φατριά του OxyContin: Ο $14 δις νεοφερμένος στον κατάλογο με τις πλουσιότερες οικογένειες των ΗΠΑ στο Forbes για το 2015

(Αναδημοσίευση με μετάφραση από: Forbes, “The OxyContin Clan: The $14 Billion Newcomer to Forbes 2015 List of Richest U.S. Families”, Jul 1, 2015 @ 10:17 AM 395,467, Alex Morrell, Forbes Staff)

http://gdurl.com/JAOU

Ο Raymond και η Beverly Sackler (από: Taco van der Eb/Hollandse Hoogte/Redux)

Ο πλουσιότερος νεοφερμένος στον κατάλογο του Forbes με τις πλουσιότερες οικογένειες των ΗΠΑ για το 2015 έρχεται σε μια εκπληκτική περιουσία στα $14 δις. Η οικογένεια Sackler, η οποία κατέχει την εταιρία Purdue Pharma με έδρα το Stamford, δεν συμπεριλήφθηκε στην αρχική λίστα όταν το Forbes ξεκίνησε τον κατάλογο με τις πλουσιότερες οικογένειες τον Ιούλιο του 2014, αλλά φέτος κατάφερε να μπει στις 20 πρώτες πλαισιώνοντας ιστορικές οικογένειες όπως οι Busches, οι Mellons και οι Rockefelleres.

Πώς κατάφεραν οι Sacklers να χτίσουν την 16η μεγαλύτερη περιουσία στη χώρα; Η σύντομη απάντηση είναι: παράγοντας και πουλώντας το πιο δημοφιλές και αμφιλεγόμενο οπιοειδές του 21ου αιώνα, το OxyContin.

Η Purdue, που ανήκει κατά 100% στους Sacklers, έχει δημιουργήσει αναμενόμενες πωλήσεις που ξεπερνούν τα $35 δις από τότε που ξεκίνησε την κυκλοφορία, της υποτιθέμενης μη εθιστικής εκδοχής του παυσίπονου οξυκωδόνης, το 1995. Τα ετήσια έσοδα ανέρχονται στα περίπου 3 δισεκατομμύρια δολάρια, κυρίως από τις πωλήσεις του OxyContin. Οι Sacklers κατέχουν, επίσης, χωριστές φαρμακευτικές εταιρείες που πωλούν στην Ασία, στην Λατινική Αμερική, στον Καναδά και στην Ευρώπη, που συνολικά έχουν παρόμοιο όγκο πωλήσεων με αυτές της Purdue στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Το Forbes υπολογίζει ότι η συνολική αξία των φαρμακευτικών τους εργασιών, καθώς και τα συσσωρευμένα μερίσματα από αυτά τα χρόνια, τοποθετούν την καθαρή θέση της οικογένειας Sackler στο συντηρητικά υπολογιζόμενο ποσό των 14 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Η οικογένεια έχει επίσης και μια μεγάλη φιλανθρωπική κληρονομιά, η οποία χαρακτηρίζεται από τις μεγάλες δωρεές σε μουσεία (όπως, το Metropolitan Museum of Art, το Guggenheim, το Smithsonian, το Tate Gallery και το Μουσείο του Λούβρου) και σε πολλά πανεπιστήμια, όπως στο Harvard, στο Oxford, στο Columbia, στο Tufts, στο NYU και στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου.

Η επιτυχία του OxyContin για τους Sacklers ήρθε πολύ καιρό μετά που η οικογένεια ξεκίνησε αρχικά την φαρμακευτική της επιχείρηση. Οι αδελφοί Arthur, Mortimer και Raymond Sackler -που ήταν όλοι τους ψυχίατροι- αγόρασαν μια μικρή φαρμακευτική εταιρία που αγωνίζονταν να επιβιώσει, στην πόλη της Νέας Υόρκης το 1952, η οποία και τελικά έγινε η Purdue Pharma. Οι αδελφοί αρχικά πουλούσαν προϊόντα, όπως καθαρτικό και υγρό αφαίρεσης κεριού αφτιών.

Ο Arthur, ταυτόχρονα, είχε επιτυχία στον τομέα της ιατρικής διαφήμισης. Βοήθησε την Pfizer να καθιερωθεί στο χώρο των συνταγογραφούμενων φαρμάκων και πιστώνεται με την συγγραφή επιστημονικών εργασιών που συνέβαλαν στο να γίνει το Valium το πρώτο φάρμακο που έπιασε τα $100 εκατομμύρια σε πωλήσεις, σύμφωνα με την κατάταξή του στο Hall of Fame της Ιατρικής Διαφήμισης.

Μέχρι τον θάνατό του Arthur το 1987 σε ηλικία 73, οι αδελφοί Mortimer και Raymond είχαν βάλει την Purdue Pharma στην αγορά των παυσίπονων. Πήραν τελικά το γενικό παυσίπονο οξυκωδόνης -εφευρέθηκε την εποχή του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου στην Γερμανία- και εγκατέστησαν έναν μηχανισμό βραδείας αποδέσμευσης δημιουργώντας ένα χάπι το οποίο υποσχόταν την αναστολή της κατάχρησης με το να απλώνει τις επιπτώσεις του φαρμάκου σε μια χρονική περίοδο μισής ημέρας. Αυτό τους επέτρεψε να μπουν στην αγορά πέρα από το παραδοσιακό κοινό-στόχο για ισχυρά οπιοειδή -τους ασθενείς με καρκίνο- και λίγο μετά την κυκλοφορία του OxyContin το 1995, οι γιατροί της πρωτοβάθμιας φροντίδας άρχισαν την συνταγογράφηση του για μια σειρά από επώδυνα συμπτώματα. Οι πωλήσεις έφτασαν στα $1,5 δις το 2002.

http://gdurl.com/f1I0

(AP Photo/Toby Talbot)

Αλλά το φάρμακο δεν ήταν τόσο ανθεκτικό στην κατάχρηση, όπως ισχυρίστηκαν. Κάποιος που θα αναζητούσε να φτιαχτεί θα μπορούσε να τρίψει τα χάπια και να τα μετατρέψει σε σκόνη και έτσι ουσιαστικά να καταργήσει τον μηχανισμό αργής αποδέσμευσης και στη συνέχεια μπορούσε να ρουφήξει με την μύτη την σκόνη και να έχει τα ίδια αποτελέσματα όπως με την ηρωίνη. Ακολούθησαν ο εθισμός, οι υπερβολικές δόσεις και οι θάνατοι και η Purdue Pharma βρέθηκε να αντιμετωπίζει κατηγορίες ότι είχε ψευδώς ισχυριστεί την τυποποίηση του OxyContin και πως ήταν πολύ περισσότερο επικίνδυνο από ότι ισχυριζόταν. Το 2007, η Purdue κατέβαλε $635.000.000 σε πρόστιμα μετά που ομολόγησε ενοχή για κατηγορίες παραπλανητικών πρακτικών αγοράς από το Υπουργείο Δικαιοσύνης. (Στα μέλη της οικογένειας Sackler ποτέ δεν απαγγέλθηκαν κατηγορίες).

Η εταιρεία αναδιαμόρφωσε το OxyContin τα τελευταία χρόνια, γεγονός που καθιστά πολύ πιο δύσκολη την κατάχρηση, αλλά εξακολουθεί να δέχεται αγωγές που απορρέουν από την προηγούμενη μορφή στην οποία γίνονταν κατάχρηση. Μια αγωγή που ασκήθηκε από την πολιτεία του Κεντάκι, που επίσης βασίζεται στο ψευδές μάρκετινγκ της εταιρίας βρίσκει τον δρόμο της μέσα από τα δικαστήρια από το 2007 και οι ζημιές που προκύπτουν μπορεί να υπερβούν το 1 δισεκατομμύριο δολάρια.

Ο εκπρόσωπος της εταιρείας Raul Damas λέει ότι η Purdue Pharma αρνείται ότι έπραξε αδίκως σε αυτή την περίπτωση, σημειώνοντας ότι τα δικαστήρια στο Κεντάκι και στις ΗΠΑ έχουν απορρίψει παρόμοιες υποθέσεις εναντίον της Purdue, διότι τα στοιχεία δεν απέδειξαν ότι το μάρκετινγκ της εταιρείας ήταν αυτό που προκάλεσε την προβαλλόμενη ζημία.

Ο Raymond Sackler, 94 χρόνων, είναι ο μόνος που έχει απομένει ζωντανός από του ιδρυτές της Purdue Pharma, όμως ούτε αυτός ούτε η οικογένειά του συμμετέχουν ενεργά στην καθημερινή διαχείριση των φαρμακευτικών τους εταιριών πια. Ο ίδιος αρνήθηκε το αίτημα μας για μια συνέντευξη.

 

(άρθρο 5 από 5)

Οι εταιρείες παραγωγής παυσίπονων εξάγουν πλέον τον εθισμό σε παγκόσμιο επίπεδο για το κέρδος - όπως ακριβώς έκαναν και οι μεγάλες καπνοβιομηχανίες

(Αναδημοσίευση με μετάφραση από: VOX, “Painkiller companies are now globally exporting addiction for profit — just like Big Tobacco”, Updated by German Lopez, Dec 22, 2016, 9:30am EST)

Οι πωλήσεις του OxyContin έπεσαν στις ΗΠΑ από το 2011. Έτσι οι εταιρίες που είναι πίσω από το γνωστό παυσίπονο απευθύνονται στην παγκόσμια αγορά.

Painkillers now kill more Americans than any illegal drug / Τα παυσίπονα σκοτώνουν τώρα περισσότερους Αμερικανούς από οποιαδήποτε άλλο παράνομο ναρκωτικό

Youtube βίντεο διάρκειας 00:04:01
Κανάλι Vox
Δημοσιεύτηκε στις 9 Μαρτίου 2016
Πώς τα οπιοειδή παυσίπονα έγιναν επιδημία
Είναι ένα τρομακτικό γεγονός: Περισσότεροι από 47.000 άνθρωποι στην Αμερική πέθαναν από υπερβολική δόση φαρμάκου σε αυτό που ήδη ευρέως ονομάζεται ως μια επιδημία.
Αλλά ο μεγαλύτερος δολοφόνος αυτής της επιδημίας δεν είναι η κοκαΐνη, η meth ή ακόμα και η ηρωίνη -είναι τα απολύτως νόμιμα οπιοειδή παυσίπονα

Οι ΗΠΑ βρίσκονται στη μέση μιας οδυνηρής επιδημίας από τα οπιοειδή παυσίπονα και την ηρωίνη, η οποία έχει οδηγήσει σε έναν αριθμό ρεκόρ θανάτων από υπερβολική δόση (πάνω από 52.000) το 2015.

Σε αντίθεση με άλλες επιδημίες με ουσίες, η σημερινή δεν ξεκίνησε με μια παράνομη ουσία. Ξεκίνησε με νόμιμα φάρμακα: τα οπιοειδή παυσίπονα, όπως το OxyContin και το Percocet, τα οποία διαφημίζονται και προωθούνται έντονα από τις φαρμακευτικές εταιρείες για να πωλούν αυτά τους τα προϊόντα όσο το δυνατόν περισσότερο.

Το μάρκετινγκ που εφαρμόζεται έχει ως στόχο να υποβαθμίσει τους κινδύνους από την χρήση των οπιοειδών, ήταν δε τόσο παραπλανητικό ώστε το 2007 η Purdue Pharma, η παραγωγός του OxyContin, κατέβαλε εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια σε πρόστιμα για αυτό τον λόγο. Η Αμερικανική Υπηρεσία Δίωξης Ναρκωτικών υποστήριξε το 2003 ότι το μάρκετινγκ της Purdue ήταν “επιθετικό, υπερβολικό και ακατάλληλο” και “πάρα πολύ παραπλανητικό” κάτι που οδήγησε σε κατάχρηση και σε παράνομη διακίνηση των οπιοειδών.

Αλλά αντί τα διδάγματα της αμερικανικής επιδημίας οπιοειδών να γίνουν μάθημα, μια νέα έκθεση από τους Harriet Ryan, Lisa Girion και Scott Glover από τους Los Angeles Times, δείχνει ότι οι φαρμακευτικές εταιρείες απλά πάνε τις δουλειές τους και στην παγκόσμια αγορά.

Το κίνητρο για τις εταιρείες είναι προφανές: Καθώς οι Αμερικανικές υπηρεσίες είναι σε μια διαδικασία για να πατάξουν τα οπιοειδή και να βλάψουν έτσι τα κέρδη των εταιρειών (οι πωλήσεις του OxyContin σταθερά έχουν μειωθεί από το 2011), οι παραγωγοί των οπιοειδών στρέφονται πλέον προς ένα ευρύτερο κοινό σε όλο τον κόσμο για να αντισταθμίσουν την απώλεια των εσόδων τους. Αλλά για τους υπαλλήλους της δημόσιας υγείας, αυτό δημιουργεί έναν πραγματικό κίνδυνο εξάπλωσης της επιδημίας των οπιοειδών -η οποία σε μεγάλο βαθμό υπάρχει εντός των ΗΠΑ μέχρι στιγμής- και σε παγκόσμια κλίμακα.

Έχουμε ξαναδεί αυτή την ιστορία και παλαιότερα. Όπως είπε και ο πρώην επίτροπος στην Αμερικανική Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων, David Kessler στους LA Times, “Είναι ακριβώς το ίδιο σενάριο στρατηγικής όπως των Big Tobacco (Μεγάλες Καπνοβιομηχανίες). Δεδομένου ότι οι ΗΠΑ έχουν λάβει μέτρα για να περιορίσουν τις πωλήσεις εδώ, οι εταιρείες πηγαίνουν και στο εξωτερικό”.

Επιπλέον, οι εταιρίες οπιοειδών δεν αλλάζουν σημαντικά τα μηνύματα τους, καθώς επεκτείνονται. Αντ' αυτού, για άλλη μια φορά προωθούν την ιδέα ότι τα οπιοειδή είναι ασφαλή και αποτελεσματικά, ακόμη και αν η υπερβολική δόση οπιοειδών παυσίπονων έχει σκοτώσει δεκάδες χιλιάδες στις ΗΠΑ.

Αυτό είναι ακριβώς το ότι έχουν κάνει και οι Big Tobacco τις τελευταίες δεκαετίες

http://gdurl.com/J1ul

Eric Feferberg/AFP μέσω Getty Images

Το έχουμε ξαναδεί αυτό το σενάριο και παλαιότερα: Καθώς οι Αμερικανοί αρχίζουν να καταλαβαίνουν τους κινδύνους που έχει ένα προϊόν, εδώ αφορά ένα επικίνδυνο φάρμακο, οι φαρμακευτικές εταιρείες παίρνουν το προϊόν τους και το προωθούν στις αγορές σε άλλα μέρη του κόσμου.

Κατά τη διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών, στις ΗΠΑ έχουν αρχίσει να κερδίζουν στον αγώνα κατά του καπνίσματος. Μετά την έκθεση των US Surgeon General το 1964 που συνδέθηκε ο καπνός με τον καρκίνο του πνεύμονα και τις καρδιακές παθήσεις και με τις επιθετικές εκπαιδευτικές εκστρατείες που ακολούθησαν, τα ποσοστά καπνίσματος στις ΗΠΑ έχουν μειωθεί δραστικά. Το ποσοστό των ενηλίκων στις ΗΠΑ οι οποίοι προσδιορίζονται ως νυν καπνιστές τσιγάρων μειώθηκε από το 42% που ήταν το 1965, σε λιγότερο από 17% το 2014.

Δεδομένου ότι 540.000 άνθρωποι πεθαίνουν από αιτίες που σχετίζονται με το κάπνισμα κάθε χρόνο, η τάση αυτή έχει σώσει πολλές ζωές και θα πρέπει να συνεχίσουν έτσι.

Αλλά αυτό που ήταν καλό για τη δημόσια υγεία ήταν κακό για τις εταιρείες καπνού. Έτσι αυτές άρχισαν να προωθούν το προϊόν τους εκτός των ΗΠΑ και της Ευρώπης. Και όχι μόνο προωθούν επιθετικά τα τσιγάρα, αλλά αγωνίζονται εναντίον των νόμων και των κανονισμών κατά του καπνίσματος στο εξωτερικό -όπως πχ. τις υποχρεωτικές ετικέτες που προειδοποιούν τους καταναλωτές για τους κινδύνους της χρήσης καπνού. Το αποτέλεσμα είναι ότι οι καπνοβιομηχανίες έχουν δει αύξηση των κερδών τους, ακόμη και αν οι πωλήσεις τους στις ΗΠΑ και στην Ευρώπη μειώθηκαν.

http://gdurl.com/AL5r

Το “EURO” είναι η Ευρώπη, το “AMRO” είναι η Αμερική, το “SEARO” είναι Νοτιοανατολική Ασία, το “WPRO” είναι ο Δυτικός Ειρηνικός, το “EMRO” είναι η Κεντρική Ασία, η Μέση Ανατολή, μέρη της Βόρειας Αφρικής και το Κέρας της Αφρικής και το “ΑΦΡΟ” είναι η υπόλοιπη Αφρική.
The Tobacco Atlas

Αυτό είναι ουσιαστικά που η οικογένεια Sackler -που έχει στην κατοχή της πολυεθνική φαρμακοβιομηχανία (mundipharma), ένα δίκτυο από εταιρείες που πουλάνε το OxyContin- τώρα προσπαθεί να κάνει για να αναπληρώσει τις ζημιές (πτώση των πωλήσεων) που είχε στις ΗΠΑ. Οι LA Times ανέφεραν ότι: “Ένα δίκτυο από διεθνείς εταιρείες που ανήκουν στην οικογένεια κινείται ταχύτατα προς την Λατινική Αμερική, την Ασία, την Μέση Ανατολή, την Αφρική και σε άλλες περιοχές και πιέζει για την ευρεία χρήση των παυσίπονων σε χώρους όπου είναι απροετοίμαστοι για να αντιμετωπίσουν τις καταστροφές που θα προκύψουν από την κατάχρηση οπιοειδών και τον εθισμό σε αυτά”.

Η εκστρατεία μάρκετινγκ υποστηρίζει ότι τα οπιοειδή είναι ασφαλή και αποτελεσματικά. Δεν είναι.

http://gdurl.com/ruiB

Education Images/UIG μέσω Getty Images

Θα ήταν άλλο πράγμα, αν οι εταιρίες οπιοειδών έκαναν προώθηση των προϊόντων τους πιο υπεύθυνα από ότι έκαναν στις ΗΠΑ. Στην τελική, ο πόνος πραγματικά δεν αντιμετωπίζεται πλήρως σε πολλά μέρη του κόσμου.

Οι Times διαπίστωσαν, όμως, ότι η πολυεθνική φαρμακοβιομηχανία δεν απευθύνεται στην αγορά με ένα μάρκετινγκ που να είναι νέο και να προσπαθεί να προωθήσει την χρήση των προϊόντων της με πιο ασφαλή τρόπο:

Στην Βραζιλία, στην Κίνα και αλλού, οι εταιρίες χρησιμοποιούν εκπαιδευτικά σεμινάρια, όπου οι γιατροί καλούνται να ξεπεράσουν την “οπιοφοβία” και να συνταγογραφούν τα παυσίπονα. Είναι χορηγούμενες εκστρατείες ευαισθητοποίησης του κοινού που ενθαρρύνουν τους ανθρώπους να αναζητήσουν ιατρική θεραπεία για τον χρόνιο πόνο. Ακόμη-ακόμη προσφέρουν και εκπτώσεις στους ασθενείς για να κάνουν τα συνταγογραφούμενα οπιοειδή πιο προσιτά.

Η πολυεθνική φαρμακοβιομηχανία όχι μόνο προσέλαβε μια διεθνή ομάδα ιατρών εμπειρογνωμόνων για να προωθήσουν το μήνυμά της, αλλά κάλεσε (με το αζημίωτο) και διασημότητες για τις καμπάνιες της. Σε μια διαφημιστική καμπάνια στην Ισπανία, τόπλες ηθοποιοί, μουσικοί και μοντέλα λένε στο κοινό ότι δεν πρέπει να ζουν με τον χρόνιο πόνο -και ότι θα πρέπει να τον αντιμετωπίζουν ως μια σοβαρή ιατρική κατάσταση. (Μετά που οι Times άρχισαν να ρωτούν για τις διαφημίσεις, αυτές αφαιρέθηκαν από το YouTube).

Ένας εκπρόσωπος της πολυεθνικής φαρμακοβιομηχανίας είπε στους Times ότι η εταιρεία είχε λάβει υπόψη τα διδάγματα από την επιδημία στις ΗΠΑ. Αλλά οι Times διαπίστωσαν το αντίθετο -ανακάλυψαν διαφημιστικό υλικό που υποβάθμιζε τους κινδύνους από τα οπιοειδή. (Για μια πλήρη ανάλυση των στοιχείων, διάβασε όλο το άρθρο στους Times).

Η παγκόσμια εκστρατεία επαναλαμβάνει το ίδιο επικίνδυνο μήνυμα που οι εταιρίες οπιοειδών ωθούσαν στην Αμερική

http://gdurl.com/WaLN

Education Images/UIG μέσω Getty Images

Η στρατηγικής της πολυεθνικής φαρμακοβιομηχανίας έχει δύο αιχμές. Η μία είναι: Φέρτε τους γιατρούς και τους ασθενείς στο να προσεγγίσουν τον χρόνιο πόνο ως ένα σοβαρό, θεραπεύσιμο ιατρικό ζήτημα. Η δεύτερη είναι: Να απορρίπτουν τους θανατηφόρους κινδύνους των οπιοειδών ως παραφουσκωμένους και αδικαιολόγητους.

Αυτό ήταν ουσιαστικά που οι παραγωγοί των οπιοειδών έκαναν στις ΗΠΑ. Στα τέλη της δεκαετίας του 1990 και του 2000, με τη βοήθεια της ομοσπονδιακής κυβέρνησης, οι εταιρίες οπιοειδών προώθησαν μια εκστρατεία με το μότο “Pain as the Fifth Vital Sign”, για να πείσουν τους γιατρούς και τους ασθενείς ότι χρειαζόταν να αντιμετωπίσουν τον πόνο ως ένα σοβαρό ιατρικό πρόβλημα. Και για το μάρκετινγκ στα οπιοειδή, οι φαρμακευτικές εταιρείες προσέλαβαν δικηγόρους και γιατρούς για να λένε στους ασθενείς και στους άλλους γιατρούς ότι αυτά τα φάρμακα ήταν ασφαλή και αποτελεσματικά.

Όπως το θέτει μια διαφήμιση της Purdue Pharma το 1998, “Τώρα έχουμε διαπιστώσει ότι αυτά τα φάρμακα είναι πολύ πιο ασφαλή, πιο ισχυρά και πολύ πιο ευέλικτα από ότι νομίζαμε. Και πιστεύουμε ότι θα πρέπει να χρησιμοποιούνται πολύ πιο γενναιόδωρα για τα άτομα με όλα τα είδη χρόνιου πόνου”.

Όμως αυτό δεν ήταν καθόλου αλήθεια. Τα στοιχεία πάντα ανέφεραν ότι τα οπιοειδή μπορεί να είναι πολύ επικίνδυνα. Αυτό που η πολυεθνική φαρμακοβιομηχανία τώρα αποκαλεί “οπιοφοβία” είναι μια υγιής δόση του σκεπτικισμού απέναντι στα φάρμακα που είναι εθιστικά και μπορούν να σκοτώνουν ανθρώπους.

Και η έρευνα δεν έχει δείξει ποτέ ότι τα οπιοειδή είναι αποτελεσματικά, σε μακροπρόθεσμη βάση, για τον χρόνιο πόνο. Μια μελέτη του 2014, για παράδειγμα, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι, “Υπάρχει απόδειξη της βραχυπρόθεσμης αποτελεσματικότητας (μέτρια για τον πόνο και μικρή για την λειτουργία) των οπιοειδών για την θεραπεία [χρόνιου πόνου χαμηλά στην πλάτη] σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο. Η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια για την μακροχρόνια αγωγή με οπιοειδή για θεραπεία [της χρόνιας χαμηλά στην πλάτη οσφυαλγίας] παραμένει αναπόδεικτη”.

Ωστόσο, οι εταιρίες οπιοειδών λειτούργησαν με τους ισχυρισμούς τους, κάνοντας πολλά χρήματα στην Αμερική ενώ οι άνθρωποι εθίζονταν και, όλο και περισσότερο, έχαναν την ζωή τους.

http://gdurl.com/gsj0

Ετήσια Αναθεώρηση της Δημόσιας Υγείας

Από το 2011, η πράσινη γραμμή (που δείχνει τις πωλήσεις των οπιοειδών) βρίσκεται σε πτωτική πορεία για το OxyContin. Έτσι, οι παραγωγοί του σκευάσματος αποφάσισαν να πάνε παντού στον κόσμο με το ίδιο μήνυμα που λειτούργησε τόσο καλά και τους απέφερε τόσα στις ΗΠΑ -με ελάχιστη προειδοποίηση για τους κινδύνους.

Διάβασε την πλήρη έρευνα των Los Angeles Times.

 

(Απόκομμα από την ετήσια έκθεση του 2016 των Ηνωμένων Εθνών για τα ναρκωτικά)

UNITED NATIONS OFFICE ON DRUGS AND CRIME / ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΩΝ ΕΘΝΩΝ ΓΙΑ ΤΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

Βιέννη
World Drug Report / Παγκόσμια Έκθεση για τα Ναρκωτικά
2016

http://gdurl.com/zF8y

ΚΕΦΑΛΑΙΟ I
1. ΠΑΡΑΝΟΜΕΣ ΑΓΟΡΕΣ ΝΑΡΚΩΤΙΚΩΝ ΟΥΣΙΩΝ: ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΤΑΣΕΙΣ
A. Η έκταση της χρήσης των ναρκωτικών
σελ. 2-6

...

Πρόσφατες τάσεις στην πολλαπλή χρήση ουσιών και την υποκατάσταση μεταξύ ουσιών

Η πολλαπλή χρήση ουσιών περιλαμβάνει ευρείες διακυμάνσεις στα πρότυπα της χρήσης των ουσιών, τάσεις που κυμαίνονται από την περιστασιακή χρήση αλκοόλ και κάνναβης έως την καθημερινή χρήση ενός συνδυασμού ηρωίνης, κοκαΐνης, αλκοόλ και βενζοδιαζεπινών.[4],[5]
[4] EMCDDA (see footnote [2] European Monitoring Centre for Drugs and Drug Addiction (EMCDDA), “Polydrug use: patterns and response” (Lisbon, November 2009)).
[5] Danielle Horyniak and others, “How do drug market changes affect characteristic of injecting initiation and subsequent patterns of drug use? Findings from a cohort of regular heroin and methampheta-mine injectors in Melbourne, Australia”, International Journal of Drug Policy, vol. 26, No. 1 (2015), pp. 43-50.

Μέσα στην πολλαπλή χρήση ουσιών, η ταυτόχρονη χρήση των οπιούχων και των διεγερτικών όπως η κοκαΐνη και οι αμφεταμίνες είναι αρκετά συνηθισμένη και έχει ευρέως αναφερθεί.[6],[7] Κατά την τελευταία δεκαετία, η χρήση αμφεταμίνης και μεθαμφεταμίνης έχει γίνει αρκετά διαδεδομένη σε διάφορες περιοχές, ενώ ο αριθμός των NPS (New Psychoactive Substances / Νέες Ψυχοδρατικές Ουσίες) που είναι διεγερτικά, φαίνεται να είναι σε συνεχή αύξηση. Τα στοιχεία σχετικά με την πολλαπλή χρήση ουσιών σπάνια συλλέγονται συστηματικά, αλλά οι αμφεταμίνες και οι NPS φαίνεται να αναφέρονται όλο και περισσότερο στα πρότυπα πολλαπλής χρήσης ουσιών σε διάφορες περιοχές.
[6] Nancy M. Petry and Warren K. Bicket, “Poly drug use in heroin addicts: a behavioral economic analysis”, Addiction, vol. 93, No. 3 (1998), pp. 321-335.
[7] Mim J. Landry, Understanding Drugs of Abuse: The Processes of Addiction, Treatment and Recovery (Arlington, Virginia, American Psychiatric Publishing, 1994).

Ανοχή, διασταυρούμενη ανοχή και η υποκατάσταση: η διαχείριση των επιπτώσεων των ναρκωτικών

Η αλληλεπίδραση των ατομικών, βιολογικών, πολιτιστικών, κοινωνικών και περιβαλλοντικών παραγόντων αυξάνει ή μειώνει το πόσο ευάλωτο είναι ένα άτομο στο να χρησιμοποιήσει ή να συνεχίσει να χρησιμοποιεί ουσίες. Η συνεχής χρήση μιας ουσίας θεωρείται ως μια εξαρτημένη αντίδραση στη θετική ενίσχυση που το πρόσωπο λαμβάνει ως αποτέλεσμα της χρησιμοποίησης της ουσίας.[8] Ωστόσο, σε μεταγενέστερα στάδια ένα άτομο συνεχίζει να χρησιμοποιεί ουσίες απλώς για τη διατήρηση της εξάρτησής του από την ουσία, η οποία χαρακτηρίζεται από, μεταξύ άλλων, την επιθυμία και τον εξαναγκασμό να κάνει χρήση ουσιών παρά τα στοιχεία των βλαβερών συνεπειών, την ανάπτυξη ανοχής -με την αύξηση της ποσότητας της ουσίας ή των ουσιών για την επίτευξη των ίδιων αποτελεσμάτων και την κατάσταση απόσυρσης- και τις αρνητικές συνέπειες που βιώνει το άτομο όταν σταματά την χρήση της ουσίας ή των ουσιών.[9]
[8] WHO, Neuroscience of Psychoactive Substance Use and Dependence (Geneva, 2004).
[9] WHO, The ICD 10, Classification of Mental and Behavioural Disor-ders: Clinical Descriptions and Diagnostic Guidelines (Geneva, 1992).

Όταν λαμβάνονται μαζί οι ουσίες, μπορεί να έχουν μια αθροιστική ή συνεργασιακή δράση, η οποία αυξάνει τη συνολική ψυχοδραστική εμπειρία, αυτός είναι ένας τρόπος με τον οποίο οι χρήστες ουσιών μπορούν να αντιμετωπίσουν την εξέλιξη της ανοχής.[10] Ένα συγγενές φαινόμενο είναι η “διασταυρούμενη ανοχή” -η φαρμακολογική ικανότητα μιας ουσίας να έχει γενικά την ίδια επίδραση στο νευρικό σύστημα με κάποια άλλη ουσία. Το φαινόμενο της διασταυρούμενης ανοχής εξηγεί εν μέρει τη συχνή αντικατάσταση των ουσιών που έχουν παρόμοια επίδραση. Παραδείγματα τέτοιων προτύπων χρήσης ουσιών περιλαμβάνουν τη χρήση αλκοόλης με βενζοδιαζεπίνες, κάνναβη ή κοκαΐνη, ταυτόχρονη χρήση ηρωίνης, βενζοδιαζεπινών και αντιισταμινικών, η χρήση αλκοόλ ή άλλων οπιοειδών (μεθαδόνη, φαιντανύλη, κλπ.) και η χρήση της κοκαΐνης και άλλων διεγερτικών.[11],[12],[13],[14]
[10] Neuroscience of Psychoactive Substance Use (see footnote [8]).
[11] Mim J. Landry (see footnote [7]).
[12] Charles P. O’Brien, “Benzodiazepine use, abuse and dependence”, Journal of Clinical Psychiatry, vol. 66, Suppl. 2 (2005), pp. 28-33.
[13] Vanderplasschen and others, “Poly substance use and mental health” (see footnote [1] Wouter Vanderplasschen and others, Poly Substance Use and Mental Health Among Individuals Presenting for Substance Abuse Treatment, Science and Society Series (Gent, Belgium, Academia Press, 2012)).
[14] “Polydrug use” (see footnote [2]).

Σε άλλες περιπτώσεις, οι άνθρωποι που χρησιμοποιούν ουσίες μπορεί να αντισταθμίζουν τις αρνητικές επιπτώσεις των ουσιών μέσω της ταυτόχρονης ή της διαδοχικής λήψης επιπρόσθετων ουσιών με αντίθετα αποτελέσματα. Ένα τέτοιο σχέδιο είναι το “speedballing” -όταν γίνεται ένεση με κοκαΐνη μαζί με ηρωίνη ή άλλα οπιοειδή ή όταν η ηρωίνη χρησιμοποιείται με μεθαμφεταμίνη ή αμφεταμίνη.[15]
[15] Francesco Leri, Jule Bruneau and Jane Stewart, “Understanding polydrug use: review of heroin and cocaine co-use” Addiction, vol. 98, No. 1 (2003), pp. 7-22.

Η δυναμική της αγοράς: η υποκατάσταση και η συμπληρωματικότητα των ουσιών

Η δυναμική της αγοράς, που αντικατοπτρίζεται από τις αλλαγές στη διαθεσιμότητα, την καθαρότητα ή την τιμή, μπορούν να επηρεάσουν την επιλογή των ουσιών. Σε τέτοιες περιστάσεις, οι άνθρωποι που χρησιμοποιούν ουσίες μπορεί να στραφούν σε υποκατάσταση με διαφορετικές ουσίες, μεταπίπτουν σε εναλλακτικές οδούς χορήγησης της ουσίας, στην μείωση της κατανάλωσης της ουσίας ή αποφασίζουν να εισέλθουν σε αποθεραπεία/απεξάρτηση.[16],[17] Κοινά παραδείγματα είναι η ηρωίνη να υποκαθίσταται από οξυκωδόνη, δεσομορφίνη ή άλλα οπιοειδή και αντιστρόφως, όπως αναφέρθηκε σε διάφορες περιοχές.[18]
[16] Jenny Chalmers, Deborah Bradford and Craig Jones, “The effect of methamphetamine and heroin price on polydrug use: a behavioural economics analysis in Sydney, Australia”, International Journal of Drug Policy, vol. 21, No. 5 (2010), pp. 381-389.
[17] Horyniak and others, “How do drug market changes affect charac-teristics of injecting initiation and subsequent patterns of drug use?” (see footnote [5]).
[18] World Drug Report 2014 (United Nations publication, Sales No. E.14.X1.7).

http://gdurl.com/uo6D

Πηγή: Απαντήσεις στο ερωτηματολόγιο της ετήσιας έκθεσης.
Σημείωση: Οι πληροφορίες που παρουσιάζονται στο χάρτη είναι για το 2014 ή για το τελευταίο έτος από το 2010 για το οποίο υπάρχουν πληροφορίες. Τα σύνορα και οι ονομασίες που εμφανίζονται και οι ετικέτες που χρησιμοποιούνται σε αυτόν τον χάρτη δεν συνεπάγονται κάποια επίσημη έγκριση ή αποδοχή εκ μέρους των Ηνωμένων Εθνών. Οι γραμμές με παύλες αντιπροσωπεύουν απροσδιόριστα σύνορα. Γραμμή με τελείες αντιπροσωπεύει την Ελεγχόμενη Ζώνη μεταξύ Τζαμού και Κασμίρ όπως έχει συμφωνηθεί από την Ινδία και το Πακιστάν. Το τελικό καθεστώς του Τζαμού και του Κασμίρ δεν έχει ακόμη συμφωνηθεί από τα μέρη. Το τελικό σύνορο μεταξύ του Σουδάν και του Νοτίου Σουδάν δεν έχει ακόμη καθοριστεί. Υπάρχει διαφορά μεταξύ των κυβερνήσεων της Αργεντινής και της Μεγάλης Βρετανίας σχετικά με την κυριαρχία επί των νησιών Φόκλαντ (Μαλβίνες).
* Περιλαμβάνει και την αμφεταμίνη και την μεθαμφεταμίνη.

Οι οικονομικοί παράγοντες και η διασταυρούμενη ελαστικότητα στις τιμές μπορούν επίσης να επηρεάσουν την χρήση πολλαπλών ουσιών.[19] Μια αύξηση στην τιμή της μιας ουσίας μπορεί να οδηγήσει στη χρήση μιας άλλης (υποκατάσταση) ή μπορεί να μειώσει τη χρήση κάποιας άλλης, ακόμα αν η τιμή της παραμένει η ίδια (συμπληρωματικότητα). Για παράδειγμα, μια μελέτη έδειξε ότι μια αύξηση στην τιμή της ηρωίνης έχει ως αποτέλεσμα μία αύξηση στην πωλήσεις βενζοδιαζεπίνης και κοκαΐνης.[20] Σε μια άλλη μελέτη, η ανάλυση της διασταυρούμενης ελαστικότητας των τιμών έδειξε ότι στην περίπτωση της ηρωίνης υπήρχε σημαντική υποκατάσταση με συνταγογραφούμενα οπιοειδή και, σε μικρότερο βαθμό, με βενζοδιαζεπίνες και μεθαμφεταμίνες.[21] Η ίδια μελέτη έδειξε ότι υπήρξε περιορισμένη υποκατάσταση με άλλες ουσίες, καθώς η τιμή της μεθαμφεταμίνης αυξάνεται.
[19] Jonathan P. Caulkins and Peter H. Reuter, “The meaning and utility of drug prices”, Addiction, vol. 91, No. 9 (1996), pp. 1261-1264.
[20] Petry and Bicket, “Poly drug use in heroin addicts: a behavioral economic analysis”, (see footnote [6]).
[21] Chalmers and others, “The effect of methamphetamine and heroin price on poly drug use” (see footnote [16]).

Οι πρόσφατες τάσεις στη χρήση της ηρωίνης και της μη ιατρικής χρήσης των συνταγογραφούμενων οπιοειδών στις ΗΠΑ

Στις ΗΠΑ, κατά την τελευταία δεκαετία, η μη ιατρική χρήση των συνταγογραφούμενων οπιοειδών και η χρήση της ηρωίνης συνέχισαν να αλληλεπιδρούν στην αγορά. Δεδομένου ότι η υψηλή συχνότητα και νοσηρότητα και θνητότητα από την μη ιατρική χρήση των συνταγογραφούμενων οπιοειδών έχουν γίνει ένα σημαντικό ζήτημα δημόσιας υγείας[22], η πρόσφατη αύξηση στη χρήση ηρωίνης έχει προκαλέσει μια απότομη αύξηση στους θανάτους που προέρχονται από υπερβολική δόση ηρωίνης.[23],[24] Αρκετές πτυχές έχουν οδηγήσει σε αυτή την αλλαγή: η επιβολή του νόμου και οι ρυθμιστικές δράσεις για την αντιμετώπιση της παράλογης συνταγογράφησης και η αναδιαμόρφωση των συνταγογραφούμενων οπιοειδών με τεχνολογίες αποτρεπτικές της κατάχρησης, η εφαρμογή προγραμμάτων παρακολούθησης των συνταγογραφούμενων φαρμάκων και η εκπαίδευση των επαγγελματιών υγείας και του κοινού σχετικά με την σωστή χρήση αυτών των σκευασμάτων[25] και η αύξηση της προσβασιμότητας, η μείωση των τιμών και η υψηλότερη καθαρότητα της ηρωίνης στις ΗΠΑ.[26]
[22] Wilson M. Compton, Christopher M. Jones and Grant T. Bald-win, “Relationship between nonmedical prescription-opioid use and heroin use”, New England Journal of Medicine, vol. 374, No. 2 (2016), pp. 154-163.
[23] United States, Center for Behavioral Health Statistics and Quality, Behavioral Health Trends in the United States: Results from the 2014 National Survey on Drug Use and Health, HHS Publication No. SMA 15-4927, NSDUH Series H-50 (Rockville, Maryland, 2015).
[24] Christopher M. Jones, “Heroin use and heroin use risk behaviors among nonmedical users of prescription opioid pain relievers: United States, 2002-2004 and 2008-2010”, Drug and Alcohol Dependence, vol. 132, Nos. 1 and 2 (2013), pp. 95-100.
[25] Ibid.
[26] Compton and others, “Relationship between nonmedical prescription” (see footnote [22]).

http://gdurl.com/hyxO

Πηγή (ΣΧΕΔ. 3 & ΣΧΕΔ. 4): Wilson Μ Compton, Christopher M. Jones και Grant Τ Baldwin, “Relationship between nonmedical prescription-opioid use and heroin use”, New England Journal of Medicine, vol. 374, No. 2 (2016), pp. 154-163.

Το 2014, εκτιμάται ότι περίπου 914.000 άτομα ηλικίας 12 ετών και άνω είχαν χρησιμοποιήσει ηρωίνη κατά το παρελθόν έτος -μια 145% αύξηση από το 2007- ενώ η θνησιμότητα που σχετίζεται με τη χρήση ηρωίνης έχει πενταπλασιαστεί από το 2000.[27],[28],[29],[30]
[27] It is recognized that households surveys do not capture the full extent of heroin use and are an underestimation. Nevertheless, in the absence of other trend data, this is used to inform the trends in heroin use.
[28] Jones, “Heroin use and heroin use risk behaviors” (see footnote [24]).
[29] World Drug Report 2014 (see footnote [18]).
[30] Many of the heroin-related deaths in the United States have also been attributed to the presence of fentanyl in certain parts of the country (United States, Drug Enforcement Administration, National Drug Threat Assessment Summary (October 2015).

Από την περίοδο 2002-2004 στην περίοδο 2011-2013, υπήρξε μια αύξηση στη χρήση ηρωίνης, ιδιαίτερα μεταξύ των ατόμων που ανέφεραν επίσης και τη χρήση άλλων ουσιών. Το υψηλότερο ποσοστό χρήσης ηρωίνης των τελευταίων ετών ήταν μεταξύ των χρηστών κοκαΐνης (91,5 ανά 1.000 χρήστες)[31], που ακολουθείται από εκείνους που ανέφεραν μη ιατρική χρήση συνταγογραφούμενων οπιοειδών. Εννέα στα 10 άτομα που αυτοαναφέρουν ότι χρησιμοποίησαν ηρωίνη λένε ότι παράλληλα με την ηρωίνη έκαναν χρήση τουλάχιστον μια άλλης ουσίας και οι περισσότεροι έκαναν χρήση ηρωίνης μαζί με τουλάχιστον άλλες τρεις ουσίες.[32] Επιπλέον, το ποσοστό των χρηστών ηρωίνης που διαγνώστηκε με διαταραχές που σχετίζονται με την μη ιατρική χρήση συνταγογραφούμενων οπιοειδών, υπερδιπλασιάστηκε, από 20,7% κατά την περίοδο 2002-2004 ανέβηκε στο 45,2% κατά την περίοδο 2011-2013.
[31] Ibid.
[32] Christopher M. Jones and others, “Vital signs: demographic and substance use trends among heroin users – United States, 2002-2013”, Morbidity and Mortality Weekly Report, vol. 64, No. 26 (2015).

http://gdurl.com/yRuW

Πηγή: Christopher M. Jones και άλλοι, “Vital signs: demo-graphic and substance use trends among heroin users – United States, 2002-2013”, Morbidity and Mortality Weekly Report, vol. 64, No. 26 (2015).

http://gdurl.com/ry9X

Πηγή: Christopher M. Jones και άλλοι, “Vital signs: demo-graphic and substance use trends among heroin users – United States, 2002-2013”, Morbidity and Mortality Weekly Report, vol. 64, No. 26 (2015).
a Μονή αναλογία ποσοστού προσαρμοσμένο για την επίδραση των (συγχυτικών παραγόντων) άλλων μεταβλητών.

Η αύξηση της χρήσης ηρωίνης στις ΗΠΑ έχει γίνει πιο έντονη ανάμεσα σε μια υποομάδα ατόμων ηλικίας 18-25 που ανέφεραν υψηλότερη συχνότητα μη ιατρικής χρήσης συνταγογραφούμενων οπιοειδών.[33] Μεταξύ αυτής της ομάδας, η πιθανότητα της χρήσης ηρωίνης στον τελευταίο χρόνο, ότι κάποια στιγμή έκαναν ενέσιμη χρήση συνταγογραφούμενων οπιοειδών ή έγιναν εξαρτημένοι από την ηρωίνη, αυξάνεται με τη συχνότητα της μη ιατρικής χρήσης συνταγογραφούμενων οπιοειδών κατά τον τελευταίο χρόνο. Όσοι ανέφεραν μη ιατρική χρήση συνταγογραφούμενων οπιοειδών για πάνω από 100 ημέρες τον τελευταίο χρόνο ήταν περίπου οκτώ φορές πιο πιθανό να αναφέρουν και εξάρτηση από την ηρωίνη από ότι εκείνοι που ανέφεραν ότι έκαναν λιγότερο συχνά μη ιατρική χρήση συνταγογραφούμενων οπιοειδών.
[33] Jones, “Heroin use and heroin use risk behaviors” (see footnote [24]).

Φαίνεται ότι η αύξηση της χρήσης ηρωίνης στις ΗΠΑ είχε ήδη αρχίσει περίπου από το 2006 και είχαν προηγηθεί οι αλλαγές που επήλθαν στις πολιτικές και στις πρακτικές που σχετίζονται με τα συνταγογραφούμενα οπιοειδή. Παρ' όλα αυτά, δεδομένου του μεγάλου αριθμού των χρηστών μη ιατρικής χρήσης συνταγογραφούμενων οπιοειδών, ακόμη και ένα μικρό ποσοστό που μεταβαίνει σε χρήση ηρωίνης έχει μεταφραστεί σε έναν πολύ μεγαλύτερο αριθμό ανθρώπων που χρησιμοποιούν ηρωίνη.

Η ανάλυση δείχνει ότι το πρόβλημα της χρήσης οπιοειδών δεν είναι συγκεκριμένα σχετικά με κάποια ουσία και απαιτεί ολιστική προσέγγιση για την αντιμετώπιση της διασυνδεδεμένης επιδημίας μέσω της πρόληψης για την έναρξη και με θεραπευτικές παρεμβάσεις για τα άτομα με διαταραχή χρήσης οπιοειδών.[34]
[34] Compton and others, “Relationship between nonmedical prescription opioids use” (see footnote [22]).
...

 

(Επιλεγμένα βίντεο)

Opioids: Last Week Tonight with John Oliver (HBO) / Οπιοειδή: Τελευταία εβδομάδα απόψε με τον John Oliver (HBO)

Youtube βίντεο διάρκειας 00:19:22
Κανάλι LastWeekTonight
Δημοσιεύτηκε στις 23 Οκτωβρίου 2016
Ο John Oliver ασχολείται με την έκταση και τη ρίζα της πανεθνικής επιδημίας της εξάρτησης από οπιοειδή.

OxyContin - Time Bomb - the fifth estate / OxyContin - Ωρολογιακή Βόμβα - στο the fifth estate

Youtube βίντεο διάρκειας 00:42:25
Κανάλι CBC News
Δημοσιεύτηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 2014
Διαφημίστηκε ως χάπι θαύμα: ένα ναρκωτικό παυσίπονο που θα μπορούσε να αλλάξει τις ζωές των ανθρώπων που πάσχουν από χρόνιο πόνο, αλλά με έναν μικρό -έτσι ισχυρίστηκε ο κατασκευαστής του και έτσι πίστευαν χιλιάδες γιατροί- κίνδυνο εθισμού.
Από τότε που κυκλοφόρησε το OxyContin, το 1996, ο Καναδάς έχει καταγράψει το δεύτερο υψηλότερο αριθμό εθισμών σε συνταγογραφούμενα οπιοειδή παυσίπονα -και το δεύτερο υψηλότερο ποσοστό θανάτων στον κόσμο από υπερβολική δόση.
Είναι για να σε βοηθήσει στον πόνο σου, αλλά τότε αποκτάς ανοσία σε αυτό, και έτσι στη συνέχεια πας στον οικογενειακό σου γιατρό και σου λέει ‘Εντάξει, θα χρειαστείς περισσότερο’”, λέει μια γυναίκα που εθίστηκε στο OxyContin, στον Linden MacIntyre του the fifth estate. “Οπότε σου δίνει των 40mg (δόση) και το παίρνεις για ένα μήνα και στη συνέχεια συνηθίζεις σε αυτήν την δόση και σε βάζει στα 80mg”.
Αλλά πώς ένα μικρό χάπι που εμφανίστηκε μόλις το 1996 έγινε τόσο τρανό, τόσο γρήγορα; Το 1998, οι πωλήσεις στον Καναδά ήταν μόλις μερικά εκατομμύρια δολάρια. Δώδεκα χρόνια αργότερα, αυξήθηκαν στα $243 εκατομμύρια. Στις ΗΠΑ, οι πωλήσεις του ήταν $3,5 δις το 2010. Αν και υπήρχαν διαφορές στο εταιρικό στυλ και στην νομική δομή μεταξύ της Purdue των ΗΠΑ με αυτήν του Καναδά, μια παρόμοια προσέγγιση μάρκετινγκ και στις δυο χώρες αποδείχθηκε άκρως επιτυχής. Το the fifth estate εξετάζει το γιατί οι ιατρικές σχολές, οι παθολόγοι και οι ειδικοί στις κλινικές αντιμετώπισης του πόνου αγκάλιασαν αμέσως αυτό το φάρμακο εξ αρχής και για ποιο λόγο ορισμένοι από αυτούς έχουν αλλάξει τώρα στάση σχετικά με αυτό.
Το OxyContin είχε εξαιρεθεί από τα επαρχιακά σχέδια για την υγεία στο Οντάριο, στο Saskatchewan και στον Ατλαντικό Καναδά. Ο κατασκευαστής έχει πλέον σταματήσει να το παράγει τελείως, αντικαθιστώντας το με ένα νέο σκεύασμα γνωστό ως OxyNeo. Αλλά όλο αυτό είναι άραγε πολύ λίγο και πολύ αργά; Μήπως ο κατασκευαστής τους φαρμάκου προσπαθεί να μετριάσει τους κινδύνους; Γνωρίζει άραγε ότι το χρονικής αποδέσμευσης θαυματουργό του χάπι ήταν στην πραγματικότητα μια ωρολογιακή βόμβα εθισμού, που περίμενες να εκραγεί;

Purdue Pharma OxyContin Commercial / Διαφημιστικό της Purdue Pharma για το OxyContin (από αρχείο)

Youtube βίντεο διάρκειας 00:00:37

Short URL

Επιμέλεια και κατασκευή ''Η γη των πιγκουίνων''

http://creativecommons.org/images/deed/by.png

Copyleft
Το περιεχόμενο αυτής της ιστοσελίδας διατίθεται με άδεια Creative Commons